Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

April geboren is. Dat is het begin en de oorzaak van él de misère.

—    Mijn man is in Mei geboren I riep mevrouw Lobbes nu en brak in snikken uit. Herman, kom er dan toch eerlijk voor uit I

—    In April! bulderde mijnheer Lobbes. Wie dat tegenspreekt is een leugenaar!

—    In Mei 1 donderden allen hem nu tegen, op zijn uitdaging.

—    Hypnose, démagnetiseeren! schalden Waller en Vogel tegelijk. Oom Karei joelde hun die woorden na.

Slechts een enkele der aanwezigen begreep, wat er met de woorden hypnose, démagnetiseeren, April en Mei bedoeld werd, doch aangezien Lobbes het op April hield, schreeuwden allen Mei, om zich tégen hem te verklaren. En ze bleven dat doorschreeuwen en roepen en óók nu en dan hypnose. En toen Dr. Vogel en Waller nogmaals riepen van démagnetiseeren, werd hen ook dit woord in koor nagejoeld.

Het was de hernieuwing der chaos, die een oogenblik scheen gestuit door professor’s hamerslag. De hoofden werden rood, de stemmen heesch, de atmosfeer werd dik van de geluiden. En intusschen glimlachte professor tegen de bezeten troep en alleen Joris Jochem, die zich kalm hield, ving zijn lach op.

De detective had nu al zooveel malen het woorden hypnose en démagnetiseeren opgevangen, dat het eindelijk ook tot zijn primitieve hersenen was doorgedrongen, waarop zij doelden en wat zij beoogden.

En nu, met de eene hand zijn bijl en met de andere zijn chloroform-flesch krampachtig omklemd, was het hem als gold dat schreeuwen zijn persoon. Men riep, men smeekte hem om bijstand, dacht hij, tegen den vijand van allen, die de vijand van het geheele menschdom scheen te zijn : den gehypnotiseerden mijnheer Lobbes.

Hij ontkurkte zijn flesch.

—    Opmerken, samenvatten, oordeelen, gevolgtrekkingen maken en optreden ! joelde hij woord voor woord uit en begoot intusschen zijn

246