Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

lijke dier situatie en lachten ze opnieuw. Oom Karei, dien ze af en toe grappig toeknikten en die met behagen zijn sigaar rookte, lachte goedwillig mee, hoewel hij Leo Garrels argwanend in het oog hield. Niettegenstaande zijn booze stemming kon Dr. Vogel zich zelfs niet goed houden, om die dwaasheid en Frits Waller trok ongeloovig de schouders op.

Er kwam weer een glans van vroolijkheid in zijn oogen. Van de mannen behielden slechts Joris Jochem en Leo Garrels hun ernst.

—    Is dat waar? vroeg deze den detective, op een toon van volmaakte minachting. HebtU je door mijnheer Lobbes laten overhalen tegen mijn verloofde te intrigeeren? LaatU je dus van twee kanten betalen? Bah!

—    Een dubbel gesmeerde bijl hakt tweemaal zoo goed, antwoordde Joris Jochem in beeldspraak.

Hij hief zijn wapen op, als om deze bewering practisch te bevestigen, maar een bulderend gelach, dat om hem heen opsteeg, stoorde hem. Leo was de bijl ontvlucht en stond nu met uitgestrekte hand voor den katheder.

—    Professor, nu hebt U het beste bewijs, dat ik de waarheid spreek. Zoo heeft hij me nu vannacht ook willen vermoorden. Als-ie geen moordenaar is, is-ie toch op zijn minst gek.

—    Wat is Uw beroep, mijnheer ? vroeg professor hem plotseling, zonder eenigen overgang.

Leo was een oogenblik uit het veld geslagen.

—    Intellectueel, antwoordde hij dan.

—    Zoo?

De hel-blauwe oogen in het geestig, scherp-geteekend gelaat van den professor keken den jongen man spottend aan. Wit is dan wel uw dagelijksch werk?

—    Kruisjeszetten bij de Groote Bank, verduidelijkte Leo nu. In

239