Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

Jochem’s stompe bijl en anthracietgruis ? Maar cUn moet hetU toch duidelijk zijn, wie hier krankzinnig is.

Er trilde een belletje.

Professor drukte een knop in op zijn bureau en luisterde aan een hoorn.

—    Binnen komen, beval hij dan.

Een oogenblik later drong rumoer de zaal binnen. De deur draaide.

—    Watson I kreet Joris Jochem, die binnentrad met zijn bijl op den schouder, wees nuchter van hoofd en bezadigd van maag. Bedwing je honger, mijn vriend. Opmerken, samenvatten, oordeelen, gevolgtrekkingen maken en optreden. Hij, die hier binnen treedt, zie toe, dat hij er weer uitkomt.

De dikke detective trad vastberaden voorwaarts, groette Waller, Vogel en de assistenten joviaal met zijn bijl en presenteerde haar voor den professor. Voor het bureau halt houdend, maakte hij een correcte buiging en wees op oom Karei.

—    Mijn Watson! stelde hij dien voor, op schertsenden toon. Mijn naam is Joris Jochem.

—    Van Meekeren, antwoordde de professor vriendelijk. Ik kende U al, mijnheer Joris Jochem en wou U graag even spreken. U vindt het toch niet erg dat ik een politie-agent met de boodschap heb gestuurd ?

234