Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

onzer zich voorstelt. Ik verwacht spoedig nog meer gasten en wou vóór hun komst U graag een en ander vragen.

Ten eerste dit.

Indien U geen van beiden wist, dat Uw vriend Herman Lobbes onder hypnose verkeerde, hoe zou u dan in het kort zijn houding en gedrag der laatste dagen aanduiden ?

—    Gek, antwoordde Dr. Vogel kort.

—    Ongeneeselijk, voegde Frits Waller er aan toe.

—    Dank U, zei professor vriendelijk. En, de beide mannen, de detectives, zooals zij zich noemen, waarvan U ons straks zulke eigenaardigheden vertelde?

—    Stapel gek 1 riep Waller verontwaardigd uit.

—    Ongehoord dat ze nog op vrije voeten zijn 1 riep Dr. Vogel met sterk Duitsch accent.

—    Dank UI U ziet dus, mijne heeren, wendde professor zich nu tot zijn assistenten, dat krankzinnigheid een minder zeldzaam voorkomend verschijnsel is, dan zelfs U beiden, die er toch studie van maakt, gewoonlijk aanneemt. Iemand, in dit geval de heer Lobbes, geraakt onder hypnose. In dien toestand een geheel ander mensch dan vroeger, noemt hij zijn twee vrienden gek, wijl zij in hem slechts den vroegeren Lobbes willen zien. Verbitterd door die aantijging keeren ze deze naar hem zelf, benevens naar twee door hem aangestelde detectives. Alleen maar, omdat die mannen de heeren Vogel en Waller in een kolenhok hebben gesleept en een beetje met chloroform hebben bedwelmd. Is dat nu een reden om twee menschen, die een hun gegeven opdracht uitvoeren, gek te noemen? Het hypnotiseeren van één man heeft tot nu toe dus al het krankzinnig worden van vijf tot resultaat.

—    Professor! viel Waller hem op wreveligen toon in de rede.

—    Pardon, mijnheer, ik ben aan het woord!

227