Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

tenminste hetzelfde is. Kom nou maar eerst een sigaartje rooken.

—    Stik met je sigaar! riep Van Duren verbolgen, doch slikte wat hem nog meer op den tong lag in, daar de deur open ging. Drie heeren kwamen binnen, waarvan eén naar voren trad en mijnheer Lobbes een insigne toonde.

—    Mijnheer? vroeg mijnheer Lobbes streng, kuntU je niet eerst laten aandienen ?

—    Deurwaarder Philippes Hendrikus Johannes van der Koog. In de uitoefening van mijn ambt bied ik U aan een vordering tot schadevergoeding wegens het gewelddadig aanranden en doorbreken van een muur, behoorend aan een ander dan U en het doen in Uw fabriek rollen van conservenbusjes en andere artikelen, eveneens behoorend aan een ander dan U.

De heer Lobbes keek van den deurwaarder naar Van Duren, die ernstig knikte, van hem naar Karei, die óók knikte, en daarna naar Kooymans, die knikte, maar het hoofd niet meer ophief.

—    Man, je bent gek! riep de heer Lobbes. Ik heb met je muren en je conservenbusjes niets te maken!

De deurwaarder wilde vermanend antwoorden, maar werd naar voren geduwd door zijn klerk. Deze werd voortgestuwd door de opengaande deur, waardoor weer drie personen binnen traden, waarvan de voorste, een korte, dikke man, zijn insigne omhoog hief en bijna in des heeren Lobbes’ oog stiet,

—    Ik, Jacobus, Gerardus Leonardus Beurtschip, deurwaarder

alhier, betoon U bij deze een vordering op last van mijn principaal Jan Willem Kooistra, slager en vleeschhandelaar alhier, tot schadevergoeding wegens het onrechtmatig vernielen van den kortelings nieuw gepleisterden en betegelden muur......

Bij het laatste woord viel de dikkerd tegen mijnheer Lobbes aan, wijl de achter hem staanden plotseling werden opgestuwd door een

209