Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

—    Die heeft honger gekregen, zei oom Karei meewarig. Zal ik haar een sneedje brood voeren, Joris Jochem?

—    Ga, mijn Watson, zei de detective goedhartig en geef aan je edele opwelling gevolg. Breng uit de keuken een stoel mee en verzoek het meisje je hierheen te volgen. In haar tegenwoordigheid zullen wij het treurig familie-geheim ontsluieren.

XXIII

VERSTOORDE OPHELDERING VAN HET MYSTERIE

In afwachting van oom Karel’s terugkomst groepeerde Joris Jochem zijn gevangenen ordelijk, om gedurende zijn onderzoek een algemeen overzicht op hen te hebben. Den heer Lobbes rolde hij boven op den hoop anthraciet, Dr. Vogel, die hem zeer beleedigend aankeek, links, en den bewusteloozen Frits Waller rechts van hem. Vóór dezen sleepte hij den luid schimpenden Karei Lobbes, wien het onbegrijpelijk was dat al die mannen zich door den gekken detective lieten ringelooren, in een kuiltje. Den bedwelmden Leo rolde hij tegenover zijn vriend, om de groep symmetrisch te voltooien.

Nu plaatste hij een oud kistje in het front van zijn kelde rgenooten en zette zich er op, met het air van een president van een rechtbank. Hij kreeg uit zijn binnenzak eenige kaarsen, die hij uit de keuken had meegenomen, stak ze aan en zette ze hier en daar neer. Het resultaat was zoodanig naar zijn zin, dat hij van verrassing kleurde.

— Welnu, mijne heeren, begon hij, laat ons er tezamen toe meewerken, deze zaak zoo spoedig mogelijk af te wikkelen. Ik heb een

189