Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

—    Is hier een zekere Dr. Vogel? vroeg Joris Jochem.

—    Ja. Maar ons meisje en mijn vader zijn plotseling verdwenen. En mijnheer Waller is voor een kwartier naar beneden gegaan en ook niet terug gekomen.

—    Ssssst I Niets vragen. Opmerken, samenvatten, oordeelen, gevolgtrekkingen maken en optreden. Ik moet vijf kabeljauwen vangen, om één onschuldig vischje rustig te laten rondzwemmen.

—    Wat bedoeltUdaarmee? WéétU waar ze zijn?

—    Vragende meisjes...... zwijgende detectives, antwoordde Joris

Jochem sluw. Stuur Uw moeder naar haar kamer.

—    Die is nog van binnen gesloten. We kunnen er niet in.

—    Dan naar Uw kamer. Waar is het jonge meisje?

—    Bedoelt Uw mijn zusje? Op de tweede verdieping, bij mijn broer en mijn verloofde.

—    Prachtig. Luister nu. De toestand is kritiek. Ik heb mijn

strikken uitgezet en de vallen staan open. Geen muis kan ontsnappen door het kordon dat ik getrokken heb. Opmerken, samenvatten......

—    Ja, ja, dat hebtU straks al gezegd, zei Cora haastig, hoewel niet zonder eerbied. Wat moet ik doen?

—    Een oogenblik. Wacht hier even op mij.

—    Cora!

—    Ja moeder, direct I

Joris Jochem sloop snel een trap op, naar Cora’s kamer, vond de chloroformflesch onder het bed en nam die mee.

—    Hebt U mijn zakdoek nog?

Cora gaf hem dien. Joris bevochtigde den doek en gaf hem aan het meisje.

—    Laat mevrouw Uw moeder een uurtje rusten. Als ze slaapt, gaat U weer naar boven en zegt Dr. Vogel dat Uw vader hem een oogenblik

180