Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

—    Ik heb niet om thee gevraagd, antwoordde mijnheer Lobbes. Drink dit glas leeg; melk is goed voor je zenuwen.

Op dat oogenblik dacht Cora, dat ze het bestierf. Ze zag, dat vader eenige kleine witte tabletjes ongemerkt in moeder’s glas liet glijden.

—    Niet drinken, moeder! riep ze luid. Zet néér!

De anderen, die reeds plaats hadden genomen, keken haar verschrikt aan. Mijnheer Lobbes maakte een beweging van opstaan. Op dat moment zag Karei, dat moeder eenige kleine witte tabletjes in vaders kopje liet vallen. Haastig zette hij zijn kopje weer neer en blikte naar de anderen, of die het ook hadden gezien.

—    Waarom zou ik niet drinken, Cora? vroeg moeder glimlachend.

Meteen zette ze het glas aan haar mond en vader hief zijn kopje op.

Doch tegelijk greep Cora naar ’t glas enKarel naar zijn vader’s kopje.

—    Wel alle duivels! riep mijnheer Lobbes verwoed, hebt jullie

dan alle respect voor je ouders verloren? Jullie......jullie allen......

gebruikt vanavond nog een koud voetbad.

De deur werd open gedaan en Lena trad binnen.

—    Mevrouw, de pap is heet en het zakje ijs ligt ook klaar. Moet ik alles binnen brengen ?

Het gezelschap staarde haar verbaasd aan. Moeder aarzelde.

—    Zoo meteen, Lena, als mijnheer zijn thee gedronken heeft.

—    En mijnheer moest een koud voetbad hebben, zei hij mij, antwoordde het meisje.

—    Dat is voor mevrouw bestemd, meisje, zei mijnheer Lobbes scherp. En de jongelui hebben er óók behoefte aan.

Meteen liet hij weer eenige tabletjes in het glas melk vallen.

—    Het ijs en de pap zijn voor mijnheer, stamelde mevrouw nu angstvallig.

Tegelijk liet ze opnieuw eenige tabletjes in mijnheer Lobbes’ thee vallen.

161