Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

—    Stop, Leo, dat is vader’s detective, hoorde Joris Jochem nog roepen. En als antwoord vernam hij:

—    Dien moeten we juist hebben, Karei. Help eens oppakken......

Toen verloor Joris Jochem het bewustzijn.

XIX

WEG MET DEN INDRINGER!

Na het boeien der twee werklieden van Van Duren waren Waller en Dr. Vogel vrijwillig met de politie meegegaan. Zij hadden hun eere-woord gegeven, onderweg niet te ontvluchten en werden, op hun verzoek, door de fabriek en den achteruitgang weggeleid.

Na het besluit van den politie-krankzinnigenexpert, dat zij vrij mochten onder bepaalde voorwaarden, reden zij met ’n taxi het allereerst naar een restaurant. Want, hetgeen ze tezamen hadden te overleggen, was van te groot belang om dat met een hongerige maag te doen. En niet dan nadat ze een smakelijk glas wijn hadden gedronken en een pittige sigaar opgestoken, leunden ze bedachtzaam achterover, om met vrucht van gedachten te wisselen.

— Georg, vroeg Frits Waller ernstig, geloof jij dat ik krankzinnig ben?

Dr. Vogel deed een haal aan zijn sigaar, blies een rookwolk uit, en staarde dan opmerkzaam in het gelaat van zijn vriend. Maar hij antwoordde niet.

Georg, geef antwoord! riep Waller geirriteerd. Zeg me of ik naar jouw oordeel krankzinnig ben, ja of neen. Zie je dan niet, dat ik op heete kolen zit?