Het wondere avontuur van den heer Herman Lobbes

Dus trok hij zijn jas uit, zocht een bijzonder hol klinkend stuk muur uit en ving met ijver aan, het met zijn bijl te bewerken.

XV

EEN BLOEDPLAS VOOR HET HUIS

Professor doctor Van Meekeren, de beroemde zenuwdeskundige die reeds meer dan elfhonderd binnen- en buitenlandsche patiënten krankzinnig had verklaard, luisterde met een welwillenden glimlach op het intelligent gezicht naar het, deels schreiend uitgesproken, verhaal van mevrouw Margie Lobbes. Hoezeer ook gehard in de practijk, kon hij niet nalaten nu en dan een traan weg te pinken, bij het gezicht dier wanhopige, treurende vrouw. En hij dacht ernstig en lang na, over het zeldzaam en buitengewoon geval, waar aangaande ze zijn oordeel kwam vragen.

Hij stelde mevrouw Lobbes een aantal vragen. Of haar man in de laatste tien jaren eens of meerdere malen met zijn hoofd op een harden steen was gevallen. Of hij wellicht een onverklaarbaren hekel kón hebben aan het getal drie en hij daarom zijn derde kind wilde ver-stooten. Of zij haar man, toen, hij na zijn reis thuiskwam, direct herkende. Of zij aan de mogelijkheid geloofde dat het dienstmeisje een vreemd persoon voor mijnheer Lobbes liet doorgaan, om bij gelegenheid met hem het huis leeg te plunderen.

Toen mevrouw Lobbes op al die vragen, behalve de derde, ontkennend antwoordde, zei professor kalm, dat hij zulks reeds had voorzien. Hij beloofde nu mijnheer Lobbes te komen onderzoeken, als déze er niet op verdacht was, doch voegde er met nadruk aan toe,

130