De gezellige staking

De jongens wier wieg in die buurt had gestaan, welke gewoonlijk de „warme" wordt genoemd, vereenigden zich in geen enkel opzicht met die dichterlijke opvatting, welke zoo weinig karakteristieks had. Zij jubelden er luidkeels tegen in:

En-as jai niet wil betoale Sal ik me gouser hoale Doar stoat-ie an de deur Die souteneur.

Ten laatste vereenigden allen zich in het slotaccoord:

O weis niet bang!

0 weis — niet — ba-ang O weis — nouit — ba-ang!

Nu scheen de zanglust iets te minderen. Joop bemerkte het en stond op.

—    Ha die Joupie — joelde het aanstonds uit honderde monden.

—    Joup — nou jai!

—    Ha — die Joupie!

Joop wenkte met de hand, en het geluid zakte. Hij was thans populairder dan ooit!

—    Mannen, begon hij luid en zijn stem schalde opgewekt, na mijn redevoering is de staking uitgebroken en een woordje van mij moet haar ook weer besluiten. Zoo hoort het.

Over de staking zelve wil ik niets zeggen, daar is al zooveel over gesproken. Dat wil ik er echter van zeggen, dat we het wel soms koud en dikwijls bijzonder warm De gezellige staking U. 12.    177