De gezellige staking

zouden zij kunnen gehoor geven aan schooneren drang, aan de ingaven der menschelijkheid —.

De vergadering was onder diepe ontroering gesloten en menige kleine patroon, die diep in de schuld bij hem stak, was Hooglandt de hand komen 'drukken. Den volgenden ochtend zou geconfereerd worden met het stakings-comitee en in den middag zou de algemeene patroons-vergadering een definitief besluit nemen.

Hij had dien ochtend zijn wil doorgedreven en twijfelde er geen oogenblik aan, of nu zou hij net zoo goed zijn zin krijgen. Zijn invloed op de leden waarborgde hem zulks. En dan had hij het grootste gevaar afgewend, dat hem ooit had kunnen treffen —.

In de zaal der gezellen heerschte een opgewekte stemming, zooals er in geen weken had rondgewaard. Ze deed denken aan die, welke in de eerste dagen der staking in de gemoederen der mannen had gehuisd.

Er was een bijzondere vergadering uitgeschreven tegen drie uur, maar lang tevoren waren er al honderden bij elkaar. De jongens floten en zingen, sprongen bok en wierpen elkaar met proppen papier. Mannen liepen heen en weer, luid pratend in clubjes, met gezichten waarop hoop en verwachting geschreven stond.

Niemand wist iets, niet één kon zeggen, waarom die opgewektheid hen zoo plotseling had bevangen en hoe het kwam dat er geen posten werden uitgezonden en er geen berichten binnenkwamen.

Wel werd er veel verondersteld. Men sprak er van dat de burgemeester zijn bemiddeling had aangeboden om de zaak in korten tijd weer in het reine te brengen. Sommigen trokken geheimzinnige gezichten, lokten anderen