De gezellige staking

XXIII.

DE GEZELLIGE STAKING.

Bertha bracht haar vader tot aan de winkeldeur, waar hij haar bijzonder hartelijk goeden middag zei.

—    Doe uw kraag in de hoogte pa, riep ze hem nog na. Hooglandt keerde zich nog even om en lachte haar afwijzend toe. De dooi was ingetreden, de wind was gaan liggen, de zon scheen bijzonder krachtig; het leek een vroege lentemiddag.

—    Toch een goed kind, mompelde hij binnensmonds, en wie weet....

Den vorigen dag had zijn trots en ongenaakbaarheid een fermen stoot gekregen en zijn heele persoon scheen een kentering ten goede te hebben ondergaan. Die enkele dag had hem meer menschenliefde en wijsheid bijgebracht dan maanden van onverbiddelijke hoogheid en afwijzing jegens de stakers en hun eischen. Hij zou zich dien dag lang herinneren.

Eerstens zijn onderhoud met Landers en Ranschoen, wat langer dan een uur duurde en na afloop waarvan de beide stakingsleiders tevreden naar huis keerden. Daarna, het bezoek van Mol die nu eens niet voor zijn huis op en

165