De gezellige staking

punt waarom Smikkel het juist op zijn „kalletje" had voorzien en waarom hij den leeuw stiekum had verkocht, doch de zoete bedwelming blies hem zachtmoediger gevoelens in.

—    Is ’t sou eintje? vroeg een grappenmaker hem, op Hein wijzend.

—    ’k Sou ’t denke--o — o — ’t is sou'n suiplap--

en dat wil teige jonge keirels opsuipe.... Moar-ie is niet kwoad.

—    Nou — nou, zei de ander twijfelend.

—    Nei — nei — woarachies niet____Hai is oud — erg

oud — alle jeisus oud. En een deugniet — o — o —! Alle jonge kalletjes sain hem en als-ie een leiuwetje te groase kan kraige....

—    Kom — ’k smeir 'm. Smikkel kreeg het nu te benauwd. Aju!

—    Jai smeirt ’m niet--jai — smeirt — ’m — niet--

stamelde Nelis met dikke tong.

—    Dat doen ik wel____

—    Jai — doet — ’t niet — niet — niet.... Jonge-jonge —

weis — four — sich — tig.... Hoefeil — kraig — ik — nou — fan — je____

—    Een doalder!

—    Da’s broaf — da’s — content----Geif — dan —

eirst — alle — heire — een — rondje.

Dat voorstel werd met luide toejuichingen ontvangen en met kloppend hart voldeed Hein er aan. Eindelijk was Nelis toen geneigd mee te gaan.

—    Woarom moak je me nou — te schande four dat freimde folk? verweet Hein hem op straat.

—    Dat — doe — jai — je — sellef, alles — sellef —

alles — sellef____Woarom — heb — je — d’r — in —

123