De gezellige staking

—    Joa!

—    Heb je d’r billetjes gesien, ouwe smeirpoets. God-ferdikme wat een ploert — dat goat bai se kindere four

een fesoendelijk mensch dour. Allemoal fan ’t suipe--

allemoal____We moste d’r hier moar weir eintje pakke —

dan kanne me metein afreikene fan den leiuw.

Hai is sikkert, stelde Nelis hem aan het publiek voor, toen ze in het café kwamen. Juf — geif ’m een klain gloasie — hai is heilemoal sikkert____

—    Hou je toch stil — fluisterde Smikkel gegeneerd, de mensche sou-e heil wat denke fan me.

—    Jai — bint — sikkert — en je bint — altaid sikkert

geweist — en je blaift altaid sikkert____Loat de mensche —

moar denke — ’t ergste — seg ik se toch niet. Goa nou stil op — een krukkie — sitte — anders — sie ik je nog stoande in — mekoar — sakke____

Het publiek had aanstonds schik in het dispuut en vereerde Smikkel met onverdeelde aandacht. Een oogenblik was hij er op verzind Nelis terdege af te snauwen en hem van zich af te schudden, maar gedachtig aan de omstandigheid dat hij werkwillige was, hield hij zich liever in. De kroeg was vol werklieden en die konden zich wel eens door Nelis laten verlokken, den „maffert" een poets te spelen.

Het ging hier als in het vorige café. Nelis dronk meerdere glaasjes en Hein betaalde. Toch zorgde hij er nu wel voor dat hij ook zijn portie kreeg. Gedeeltelijk was hij over den ergsten schrik heen en wat er ook mocht gebeuren, wilde hij althans zijn geld niet door Nelis alleen laten verdrinken.

Naarmate deze meer dronk, verzonk zijn gramschap jegens Hein grootendeels. Wel bleef het hem een duister 122