Hein schrok en zette haastig zijn glaasje neer om achter zich te zien. Daarvan maakte Nelis gebruik om ook dit leeg te drinken.
— Je bint d’r hoastig mei — zei hij dan. Hadt je sou'n dorst?
— Joa! antwoordde Smikkel op goed geluk af.
— Geif dien man een ander gloa-sie, juf, bestelde Nelis. Hai betoalt.
Toen ze de kroeg verlieten had Nelis drie borrels op en Smikkel een paar kleine scheutjes.
— Je bint me toch een suiplap hour, zei Nelis bestraffend, as je sou dour goat — sain de spie-e gauw op. Suip je eiken dag sou schuw feil?
— Joa.
— Doar-om mot se ouk niks fan je hebbe — mit je skainhailig smoel. Heb je d’r fandoag weir afgelensd....?
— Ik — — wat — wat — mot je nou weir____?
— Heb — je d'r godferdikke-me afgelensd of niet — ou-e kerktoren — kom d’r f’r uit.
— Eifetjes moar — —! biechtte Hein verschrikt.
— Sou godferd____sche ou-e nachtbroaker — eifetjes
— — ’t sal wel den heilen dag sain geweist----Moar
doar bin ’k niet op gesteld — en sai ouk niet — snap-je .... ?
— Joa____
— Joa — woarom doen je ’t dan? vroeg hij nu ver
ontwaardigd. Schoam je je aige niet — ou-e krompout — met die jonge dinge te beginne? Je bint me d’r eintje.... Begint mit 'n ander se kalletje — filt d’r leiuw — fer-patst ’m — woar binne de sente gebleife____?
— Ik heb se bai me____
— 't Is je geroaje____Afain — miskien kon je ’t niet
hellepe--je bint al sou suf — dat is je ouwerdom____
Heb je d’r billetjes gesien?
121