De gezellige staking

—    Sal je nou segge — hoefeil je four hem het gekreige

Hein herademde — Nelis scheen het graf te hebben

vergeten.

—    Niet feil — zei hij aarzelend.

—    Beloaser me niet hour--je weit ik ben froeger

moats mit je geweist____

Hein vreesde opnieuw een mededeeling van zijn dood te ontvangen.

—    Binne me moats geweist of niet? vroeg Nelis nu dreigend.

—    Joa — dat binne me. Hij zag nu in dat zijn noodlot niet meer viel te keeren en dacht weemoedig aan zijn jongste kinderen.

—    Loate we d’r dan eintje op goan koupe, stelde Nelis eenigszins gekalmeerd voor.

—    Joa — dat salie we — loate we d’r eintje koupe____

—    Jai betoalt — hé____

—    Joa — da’s goed — dat wou ik juist....

Zijn bereidwilligheid om te betalen kwam Nelis hoogst verdacht voor. Zoo gul had hij hem nooit gekend, hij had vroeger altijd liever drie borrels van hèm genomen dan er een getracteerd.

—    Seg ’s je bint toch niet fan plan, me 'n loer te droaie — houp ik. Moak gein kapsies in de kroeg — ouwe doud-groafer — want dan kon je wel is ferkou-e worre. D’r stoan ouferal stille — loat je dat gedacht sain en loat moar teige gein ein freimpie iets falie — fan je boefe-streike — want d’r wordt op je geloerd. Heb je de sente bai je?

—    Joa — aarzelde Smikkel.

—    Straks deile we____Ging-ie nog al makkelijk mei — ?

—    ’t Ging nogal----

119