De gezellige staking

—    Morri-e dan, riep brutale Fie, die dezen werkmans-groet van haar vrijer, een timmerman had geleerd.

Nu begreep Nelis dat de zaak in orde was.

—    Kom maid, moak nou moar ’s gauw oupe. ’t Fentje uit?

—    Die heeft ’m gedrost, riep Fie, stikkend van het lachen.

Nelis glom van genot.

—    F’ruit, moak nou af, salie we ’s lekker faif pakke. Loat die fuile foatdoek moar effe oupe doen.

Hij schreeuwde luidkeels en bleef zwaaien met zijn bou-quet. De keetjongen bemerkte het en riep zijn intiemsten vriend toe:

—    Hé Sjorsie — hai heit 't lirium____

—    Wie — wie?

—    Die ou-e kwaksalfer fan straks.

De baas was even in de keet gegaan om den neus van den opzichter te bepleisteren.

—    Wat mot die fent doar aigelijk doen? kwam Sjorsie naderbij. Hé — Fie — is ’t je voader?

—    Bi-je mal — ’t is d’er fraier — sie je dat gein-eins. Kaik — hai heit s’n bruis-bekèt al bai ’m.

—    ’t Is me ’t bekètje wél. Hei — Fie — mot je ’m gein soen geife?

—    Tous — mot je 'm niet ’s pakke.

—    We moste ’m nog 's een mout kalk noagouie, oordeelde de keetjongen.

—    Hai moch wel ’s afgewassche worre —

—    Loate we ’t mit ’n pussie woater prebeire____

De jongens waren aanhangers der directe actie. Nauwelijks had de keetjongen zijn voorstel geuit of Nelis kreeg den inhoud van een groenten-bus naar het hoofd.

—    Seg ’s, schreeuwde hij woedend tegen de meisjes, is dat je dank four de pisang, ouwe foatdoek, ouwe foddesak. 70