De gezellige staking

—    Hour’m ’s een schik hebbe, grinnikten de jongens, van wier aanwezigheid Nelis niets had bespeurd. Wat mot-ie mit die pisang? Als ’r wat te hoale is, ben ’k d’r bai.

—    Anders ik wel.

—    Geif dien man se pisang terug! schreeuwde Sjorsie nu luid.

—    Wat? vroeg Fie nu verwonderd.

—    Se pisang!

—    Zijn wat?

—    Pisang! schreeuwden ze nu luidkeels. De keetjongen gooide Nelis de bus naar zijn beenen en beiden slopen achter hem om.

Nu werd hij werkelijk boos.

—    Sa-je nou god eiuwig om ’n hoekie oupe doen, gilde hij woest. Denk je alle jeisus, dat ik je ouwe foar. bin, dat je me soulang loat wachte.

—    Man — loop deur — wat muut je hier, riep Toos nu nuffig. Gaet heen, maek geen schendael!

—    Dat sou je wel wille hè, dat sou je wel wille____

—    Joa — dat sou se wel wille — ou-e fetdot. Je loat je niet afscheipe hour, eirst mot se je betoale....

—    Hui je mund dicht — kwaejungen, werd Toos nu zenuwachtig. Leup deur, gae ên je werk — of ik ruup je baes.

—    Dat sou je wel wille hè, schreeuwden de guiten.

—    Joa — dat sou je wel wille, balkte Nelis hen na*

—    Eirst se pisang — hour!

—    Eirst me pisang, ouwe sloerie!

Nelis wond zich steeds meer op en sloeg met zijn be-modderden bouquet op de benedenruiten. Me pisang — me pisang!

—    Seg patjakkers, wat moake jullie doar four ’n herrie,