De gezellige staking

is en of se ’n proppie in de flesch het. Jesus doar hai je ’m. Stien buk je, buk je----

De jongen wipte van den stoel en dook in één, zoodat niet meer dan zijn hoofd boven de aanrecht uitkwam. De meid, geschrokken door zijn plotselinge beweging, keek op en liet zich toen ook op den grond zakken, om van af de straat niet gezien te worden.

Inderdaad kwam dronken Nelis aangeschoven, op eigenaardig huppelend-strompelende wijze. Zijn gezicht, hoogrood, getuigde van onmatig drankgenot en de vochtig-sentimenteele uitdrukking van zijn oogen gaf weer, dat zijn oponthoud met het driemanschap, naar allen wensch was verloopen.

In de rechterhand droeg hij een takje waaraan eenige dorre, bruine bladeren bengelden en wat vervaarlijk groote paardebloemen. Dat was de „bekét.” Deze wisselde nog al van houding af. Nu eens verhief hij trotsch het hoofd, dan weer duikelde hij diep neerwaarts zoodat hij bijna de straat kuste. Het was een woest gedein van op- en neergaande bewegingen, hetgeen afhankelijk was van den zeer onregel-matigen loop van den drager.

Nico stootte Stien aan en wees naar de beket, waarop ze het uitschaterde.

— Moak toch niet sou’n spectoakel, verweet hij haar zacht, vreezend dat het avontuur niet naar wensch zoo loo-pen. As je herrie moakt — en-ie het je in de goate — bin je niet met ’n goed smoesie fan ’m af.

Nelis bleef even staan en waggelde. Dan schommelde hij op den tast naar een stapel baksteenen, voor de nieuwe villa en zocht daartegen steun.

Hij bekeek het huis van mevrouw Laerden van onder tot boven en schudde misnoegd het hoofd. Nico had hem niet 64