De gezellige staking

—    Bin je hier ouk niet op gesteld ? vleide hij en slingerde jolig zijn arm om haar hals.

—    Laat los — stuk schooier, protesteerde ze zacht, ik stik bijna.

—    Tot je straf moest je gein soen hebbe.

—    Ik moet ook niets hehben van je brutaliteiten, kleine aap. Kleine kwibus, als je nou nog eens tweemaal zoo oud was.

—    Hi — hi — spotte de guit, — als ik maar eins lekker wóu fraie, mit je.

—    Jij! zei ze op diep verachtenden toon, zoon apie. Jij mag nog pas alleen vrijen met hitjes, zooals Carolientje.

—    Doar ben jai juist joaloersch op.

—    Ik? Van verbazing vergat zij haar protest tegen zijn familiariteit en gaf ze alle pogingen op, hem van haar schoot af te schudden.

—    Woarom heb je hoar dan ’n douw gegeife, toen ik hoar eife had te pakke gehad ? Je sou er wat four oufer hebbe — als ik je ’n soen wóu geife.

—    Denk je dat ? lachte ze verteederd. Wat kom je eigenlijk

doen ? Als mevrouw____

—    Klets niet met die theitante.

—    Je mocht willen dat je zoon tante had.

—    Se is net sou goed als me tante. — As Houglandt sou-

feil as m’n oom is____

Hij pakte haar zoo stevig beet, dat het de vroolijke Stien danig warm werd.

—    Zeg eens Nico — zei ze op maagdelijk beschroomden toon, als ik weet dat er niet met je maats over spreekt dan mag je me wel een zoen geven.

—    Mag ik ouk niet oufer het kwartje spreike ? vroeg de guit.

—    Welk kwartje — misbaksel?

—    Dat je d’r four oufer het____

62