tive-romans. Allemaal flauwe kul, docht hem. Zijn bewondering ging uit naar de oude fransche romantiek, naar de gewikste mannen en vrouwen, die al snuffelend in latafels en vuilnisbakken, geheimen van vermogende lieden ontdekten en deze dan op de meest geraffineerde wijze geld afpersten.
Hij zag zich al aardig op weg.ookzoo’n stalletje melkkoeien te verzamelen; de sigarette die nu in zijn mond dampte, was daar een zeker bewijs van, vond hij. —
Af en toe keek hij om in de verwachting op zeker oogen-blik dronken-Nelis te zien komen aansukkelen, om met hem samen te gaan. Deze toch, kon wel berouw hebben gekregen van zijn nuttelooze uitgave voor zijn beminde en trachten het dubbeltje terug te krijgen om er drank voor te koopen. Maar hij zag hem niet. Nelis had zich bij het driemanschap, Kees-klare-met-suiker, Jopie Gosaar den Bennie-Smeerpot aangesloten, toen dat, vastbesloten een kroeg binnen marcheerde. Ze werden hem niet kwijt, voor hij met alledrie had geklonken op de gezondheid van zijn „kalletje”. —
Stien zat aardappelen te schillen, toen Nico zoo behendig als een aap, het onderraampje door naar binnen sloop.
— Hé! schrok ze plotseling op. Zeg aap van ’n jongen, is dat iemand aan het schrikken maken.
— Wie schrikt ’r?
— Ik — waterchineessie.
— Wa’rom schrik je dan?
— Och klets — wat kom je me eigenlijk lastig vallen ? Ik ben heelemaal niet gesteld op je bezoek.
— Mein je dat ? vroeg de guit en keek de bedaagde meid brutaal in de oogen.
— Wat ik zeg meen ik. Hè — wat moet dat?
Nico nam haar de aardappelmand uit de handen en zette zich op haar schoot.
61