De gezellige staking

—    Een staker?

—    Nee een stuk nietsdoener. Had een sabelhouw over zijn hoofd gekregen, bloedde verschrikkelijk. Een vrouw hielp me, een kranig wijf hoor. Ik dacht aan jou, zou net een vrouwtje voor jou zijn.

Douwe bloosde.

—    Ging het zoo rauw toe?

—    Een keet hoor — politie-opschudding van heb ik jou daar. Waar ga je heen?

—    Naar de zaal. D’r worden brooden uitgedeeld, we hebben er vijfhonderd van de associatie gekregen. Ik wil eens zien hoe het toegaat.

—    Goed zoo, braaf zoo, oefen je maar vast in huisvaderlijke gevoelens. Hoe staat ’t met Mientje?

—    Gewoon!

—    Zie je haar nog wel?

—    Zelden--. Nou Smikkel toch werkt — kom ik er

liefst zoo min mogelijk.

Joop lachte geheimzinnig bij de gedachte aan wat Mientje hem had verteld en nog meer, toen hij zich Douwe met de boodschappenmand aan den arm, weer voor den geest haalde. Dan, herinnerde hij zich plotseling Smul’s bedreigingen ten opzichte van Douwe.

—    Zeg eens — zei hij ernstig — je zegt dat nou wel zoo, maar het zou erg verstandig zijn, indien je werkelijk een beetje voorzichtig handelde. Waarom ben je van morgen niet op de vergadering geweest? ’t Was erg stom van je.

—    Het ging er een beetje rebellisch toe en Smul en anderen keken er van op dat jij er niet was. Ze vertrouwen je niet — wees voorzichtig. Als ze je al niet verdenken van te werken, houden ze het er althans voor, dat je alles van Smikkel afweet en dat je er de hand in hebt.

58