De gezellige staking

—    Natuurlijk — Natuurlijk____!

—    "Weis nou eive soet. Moeder hoorde het en sai direct dat ik nog moest boodschappe doen. Maar ik was niet erg lekker, dat snap je.

—    Het is je aan te zien.

—    Heusch waar — ’k had vanmorge scheile hoofdpain,

toen wou se self gaan____

—    Toen zei jij hem dat-ie mee moest? genoot Joop.

—    Hoe kom je er bai? Het spreikt toch van self sou ik segge dat, als moeder weggaat hai ook goeie dag segt. Ik vroeg hem allein, of-ie moeders mand wou de trap afdrage.

—    En je moeder vergat haar terug te vragen, natuurlijk.

—    Bepaald wel. Fain, blai dat ik van ’m af ben. Is beslist verveilend af en toe.

—    Jokster!

—    Jokster! smaalde ze. Trek nou geen peule-mondje teige main alsjeblieft.

—    Naarling!

—    Taiger!

Een kwartiertje later zat ze knus naast hem in den grooten rieten leunstoel en kletste honderd uit.

—    Je kan je niet voorstelle wat ’n type of het aigenlijk is. De laatste taid komt-ie gereigeld elke dag, en informeert dan eirst aan de trap, of moeder thuis is.

—    En als ze er niet is stormt-ie natuurlijk de trappen op. Joop trok een mal gezicht.

—    Van de weik op een middag vroeg-ie of ik eins met hem mei ging — hij wou me eins thuisbrenge. Wat moet ik bai je thuis doen? vroeg ik zoo ernstig mogelijk. Toen hadt je s’n gesicht motte sien.

—    Dat was toch verkeerd van je, Minnie, zei Joop komisch-erastig. Gesteld eens, hij had je thuis een declaratie gedaan.