De gezellige staking

De revolverbazen -waarschuwden nog eens en schoten dan zenuwachtig hun pistolen in het wild af. Groot raakte Willem aan het oor wat hij half afschoot.

De-poot gaf geen kik van pijn, sprong op het dak en gaf tegelijk Groot een opstopper, zoo dat hij languit rolde.

—    Mourdenoars — mourdenoars! schreeuwden de mannen op den steiger en ^klommen woedend het dak op — onverschrokken de kogels trotseerend die Bosch en Plaat bleven afschieten.

Willem had een korteling gegrepen, en ranselde daarmee tusschen de knechten van Scholte en een metselaar, die hem te lijf wilden.

—    Goui de smeirkachels om! krijschte manke-Gerrit die zich met schele-Ko op dak had gewerkt. De bazen hoorden dat en retireerden naar de kachels waarop de dakmastiek werd gesmolten, om het brandgevaar te voorkomen.

Het werd nu een vechtpartij op dak. Na hun laatste schoten die beide doeltroffen, waren de revolvers nutteloos geworden. De schele en 'de manke wierpen zich op de bazen, beide pootige kerels en ramden er geducht op los. Baas Groot was ook weer opgekropen en wierp zich, met een stuk hout gewapend, midden in het strijdgewoel.

Willem was verschrikkelijk om aan te zien; woest en reuze-sterk sloeg hij om zich heen. De metselaars en opperlieden, op dak bezig, waren niet van de richting der groote federatie; hun vereeniging steunde de zaak der loodgieters niet. Even hadden zij gepoogd de bazen te verdedigen, maar nu het steeds woester toeging, trokken zij formeel partij tegen de stakers. —

De opwinding in de straat was geducht. Beneden, bij de ladders waren vechtpartijen ontstaan tusschen de stakers, die de wacht hielden en den aannemer en zijn helpers, die 36