De gezellige staking

—    Waarom niet ? Ze schelen niet veel in leeftijd en hij mag haar graag — dat weet ik!

—    Moar ik weit — dat se ’m pest, elke minuut dat-ie hier is. As-ie hier drie moal is op besoek geweist — het-se ’t schurft in four drie moande — sou goat se altaid teige ’m te keir. En — doe d’r nou ’s wat taige.

—    Maar nou is ze anders — ze was de beleefdheid zelf, toen we binnenkwamen en ze deed wat erg in de puntjes tegen hem.

—    Dan het se seiker wat — want dat is d’r natuur niet.

Kom.....

—    Hij wil je wat geven. Stuur Mientje straks even naarde keuken, dan kom ik er ook. Als-ie je wat geld geeft, pak je ’t aan. Hij kan het best missen en u kunt het nou best gebruiken. En tob nou maar niet verder over dat werken van je man — die jongen vindt het niets erg.

Mientje voerde binnen in hoofdzaak het gesprek en Douwe antwoordde nu en dan met een kort zinnetje. Haar wekenlange omgang met Joop, had haar ongemerkt veel bijgebracht aan oppervlakkige kennis omtrent vele dingen en die kennis luchtte ze nu dapper voor den steeds meer verbaasden Douwe. Al wat ze aan vreemde woordjes had geleerd en opgevangen bracht ze in haar gesprek met hem te pas en de jongen die haar jarenlang had gekend als een vroolijke spotlustige meid, vroeg zich steeds weer af, waar hij zoolang zijn oogen had gehad, dat hij die parel van liefheid en verstand niet al veel eerder naar waarde had geschat.

Vrouw Smikkel zette de aardappels wat aan den kant en ruimde de tafel een beetje op. Ze schuierde het kleedje*

—    De jongelui hebben even gezellig zitten babbelen, terwijl wij ernstige dingen bespraken, vrouw Smikkel.

Mientje bukte zich, blijkbaar om haar blos en verlegen

163