De gezellige staking

brug mot komme mit ’n kleinigheid four den jonge die den brief brengt.

—    Mot je ’t niet versuipe — —.

—    Nei — ik goa d’r four noar de operoa....

Nelis schreef hortend en stootend al wat Nico hem dicteerde, op een vuil stukje papier dat deze hem gaf. Nico stak het document bij zich.

—    Goa jullie mei jonges. F’ruit Neilis — een duppie four piroate — we binne mit een klain ploegie.

Nelis gaf ’t en de troep stormde de zaal uit, tegen Joop Ranschoen op, die juist binnenkwam.

—    Hé — waar gaat dat zoo hard naartoe ? Heeft een van. jelui Colijn gezien?

—    Achter je! Joop keerde zich om en meteen verdween de bende.

—    Moeten ze voor jou een boodschap doen ? vroeg hij Nelis.

—    Die jonge bracht me een brief fan me maid — en nou is-ie weg mit ’t antwourd.

—    Je meid? vroeg Joop lachend. Mannen, heb een van jelui al eens het „kalletje” van Nelis gezien ?

Direct was deze omringd door een schaar van schreeuwende en joelende jongelui.

—    Neilis — denk om je maisie!

—    Neilis — geif me een hoarlok ?

—    Seg-’s is ze net zoo mooi als dat kalletje bij DeLoever?

—    Een reuze — teif — allein ’n beitje ou-bakke....

—    Wat is er nou met ze gaande ? vroeg Douwe, binnenkomend. Heb jij wat om handen, Joop ? vroeg hij hem zacht

—    Op het oogenblik niet — waarom ?

—    Loop even mee — ik wou je spreken.

Douwe had den laatsten nacht niet geslapen en onophou-152