De gezellige staking

delijk aan Mientje gedacht, twee gebeurtenissen die hem tegelijk verbaasden en beangstigden. Bovendien waren zijn gedachten niet van den kalmsten aard geweest en hadden zij allengs het karakter aangenomen van vurig verlangen naar het meisje. Stoute plannen zweefden door zijn brein en hij had zich vast voorgenomen, althans bij Joop door te voeren, dat hij met hem zou meegaan om kwansuis naar Smikkel te vragen.

Joop keek hem van terzijde aan en glimlachte. Hij liep warm, de sukkel, grinnikte hij innerlijk.

—    Wat draaf je — waar gaat het zoo hard naar toe ? vroeg hij schijnbaar hoogst verbaasd.

—    Joop — ik moet je wat vragen — ik heb je een verzoek te doen — je moet me vooruit beloven dat je wil.... zei Douwe gejaagd en zenuwachtig.

—    Wat heb ik nou met je aan de hand — ik dacht dat ras

echte modernen zich nooit druk of driftig maakten. Moet ik soms mee naar een cursus____

—    Loop naar de hel met je cursus____

Joop schudde quasi bedroefd het oolijke hoofd.

—    Douwe — Douwe — laten je zusters____

—    Maling aan m’n zusters--. Joop pest me nou niet —

we konden den laatsten tijd zoo goed met elkaar opschieten — nou kom ik je een dienst vragen — een groote dienst____

—    Moet je geld hebben ? klopte hij hem op den schouder —

zeg het gerust. Een riks, tien pop.... ik ben net twaalf centen rijk____Je weet, mijn geld is jou geld.

—    Zanik nou niet____Mee — je moet mee naar Smikkel...

—    Dat verdraai ik ....

Joop zette een hoogst-ernstig gezicht en bleef staan.

—    Daar heb je een reden voor, viel Douwe wantrouwig uit.

—    Da's nog al glad. Het mensch heeft vandaag haar werk-

153