— Joa....
— Cente dan____!
— Loup noar de loaserai jong — eirst verdiene____
— Wat mot ’k dan doen?
Nelis bukte zich weer.
— Kaik — jai bint nou sou’n gewikst jong — snap je nou nog niet den wortel ? Die maid — soek d’r aige ’t klaploase-rus noa main snap je?
— Da’s glad!
— Moar se findt me niet....
— Afferluiserd jammer, antwoordde Nico, een mededoo-gend gezicht zettend. Meteen trapte hij Gijsie op zijn voeten, die het aanstonds uitgilde. Nou-joa — hou je smoel moar — sou erg is ’t nou niet Moar — Neilis wat nog meir?
— En nou findt ze me niet____
— Nei — nei — da’s wat je noeme kan____
— Want ik bin alles fergeite....
— Je most een slokkie luste....
— Sou is ’t. As jai nou op de schrans goat — woar of dat lel — ik bedoel die maid — uithangt — en je segt ’t main. Kan je dat?
— Nou moar — al sat se...,
— Moar dan mot je d’r fesoenlijk anpakke — en ’n beitje netjes spreike, dat is se sou fan main gewend.
— ’k Weit goed gemoakt — geif een briefie fan je hand mei — as ik d’r dan tref — kan se 't leise en antwoord schraife.
— As se ’t doet, — twijfelde Nelis.
— Se most 't godsalme eiuwig ferdomme--’k sou d'r
op d'r ploats sette. Schraif je nou.
— Wat mot ik schraife?
— Nou, dat je d’r liefhebt — dat je d’r gemein findt dat se je in den steik loat — dat je an d’r denkt en dat se oufer de
151