De gezellige staking

—    O — dat kan hier — Sjorsie wel eife hoale....

—    Klets niet — soufeil.... Wat doejai — in’tFondel-park....?

—    Kom ’k nouit!

—    Moar — as-je nou's mit je maid....

—    Niks te moake — mot niks mit die lelie te doen hebbe — allemoal adders....

—    Moar — heb je d’r nouit ’s gesien?

Nico was een echte straatjongen met veel opmerkingsvermogen en een vlug begrip. Zijn kameraden hadden hem het avontuur dat Nelis met de oude dame had gehad, in geuren en kleuren verteld, zoo dikwijls zelfs — dat hij er meer van wist dan de anderen.

—    Sie jai d'r nog wel’s — vroeg-ie oolijk. Hij wou Nelis van z’n geklets afbrengen en hem zelf de gebeurtenis laten vertellen.

—    Wie mot ik sien?

—    Dat jonge dingetje — fan je.

Het was voor Nelis’ dronken brein of de hemel wagenwijd open ging.

—    Jai bint — een gewikste jongen — dan bin je — altaid geweist.

—    Dat weit ik — antwoordde de jongen bescheiden. Kraig ik nou me pakkie piroate?

—    Wacht eife....

Nelis bukte zich weer en vertelde de geschiedenis opnieuw, nu nog gekleurder en vreemder dan hij haar aan Chris had opgedischt. De jongens stonden elkaar te duwen en te knijpen, doch geen hunner gaf blijk van ongeloof of twijfel.

—    Bin je d’ noa nog mit d’r op stap geweis ? vroeg Gijsie.

—    Joa — doar goat ’t nou aigelijk om----

—    Mot Sjorsie een pakkie hoale — of niet?

150