De gezellige staking

Zoo goed mogelijk als hij zijn fantazie in woorden kon weergeven, vertelde Nelis nu van zijn ontmoeting met de oude dame in het straatje van De Loever.

—    En toen--gaf — ik dien brigadier — een sjars — kon

s’n poute niet four zich houe--doar was se niks four —.

—    Nee — — nee — —.

—    Toen, toen — lag-ie in de modder — en toen sai se —

Neilis — — doe ’m niks____!

—    Wist zij hoe je heet ? vroeg Chris die er niet uit wijs kon en zich de moeite niet gaf, hem tegen te spreken.

—    Wie — segt — dat — — ?

—    Ze zei — Nelis.

—    Je bent bel.... Meneir sai se--meneir — meneir —.

—    Nou Nelis — ik smeer ’m--'t andere hoor ik den

volgende keer wel.

Nelis hield hem bij zijn arm vast.

—    We sou-e noa De Kroun goan — moar ik most eirst eife — noa huis — —.

—    Nou aju — —!

Nelis keek hem achterdochtig aan.

—    Wat ’n hoast---wat ’n hoast--jai weit’r meir fan

jongetje--jai weit er meir fan. Bin jai — bin jai — joa —

joa — bin jai mit d’r op stap geweist — — ?

—    Och zanik toch niet zoo melig. Laat me los Nelis ik mot weg....

—    Bin jai — ? Seg ’t dan____!

—    Nee — godverdikkeme....

Nelis schudde achterdochtig het hoofd.

—    Ik fertrouw je niks — mannetje — ik fertrouw je

niks .... 't Komp niet te pas — met ’n ander s'n maid noa ’t Fondelpark____Chris trok zich los en liep door.

—    Chris, Chris, god sa’-me eiuwig. Sou’n ferrekkeling — 148