— We goan nog niet, mopperde Nelis.
— Ja — Nelis, lokte Chris, vertel me onderweg van je schat.
— Ik ferdom je — protesteerde Nelis — ikgoanietfour-ie s’n borrel het betoald, sou’n koale....
— Mijnheer ....!
— Gaat u maar gerust heire, moedigde de juffrouw hen
aan, ik zal zoo’n vent nog wel tot reide kunne brenge. Laat-ie zich maar niet verbeilde dat-ie er ook zonder betaling uitkomt ____Dag heire!
— Wat kijk je nou toch telkens om, vroeg Chris ongerust. Hij wilde altijd alle ongeregeldheden zooveel mogelijk ontwijken.
— Misschien smait se hem wel de deur uit....
— Nou — en dan .... ?
— Dan geif ’k hem nog een schop toe. Sou ’k nog eife terug goan — Chris ?
— Nee — waarvoor?
— Ik heb sou’n idei dat-ie aan main gloasie stoat te lur-
reke____
— Nou — wat kan dat jou schelen.... ’t is toch leeg.
— Weit je dat seiker?
— Ja!
— Dan is ’t goed.... moar 't hoeft toch aige-lijk niet----
loat-ie met s’n smoel fan ’n ander se gloasie afblaife ...
Chris, bin je nou echt niet mit main maid op stap geweist?
— Wat ijl je nou----
— Me maid____
— Ik ken je meid niet, als je tenminste niet je wijf bedoelt.
— Bin je d’r dan niet baigeweist — dat ik — Kou-de-woaterloars heb afgedrougd .... ?
— Je weet toch dat ik een vasten post heb bij Hooglandt...
147