De gezellige staking

— Je het — seiker nog sente fluisterde de eerste.

—    Faif —, — me kop d’r af — faif — —.

—    En wou je ons dan in de kou loate ? — zei Bennie Smeerpot met zacht verwijt.

Kees liet zijn hoofd hangen.

—    Heb ik dat ouit gedoan Ben?

—    Nouit, suiplap.

— Woarom wil je dan hebbe — dat ik ’t nou doen?

—    Doe ’t moar niet.

—    Ik doen ’t niet.

—    Je wou ’t doen.

—    Jai hebt ’t sou dikwijls gedoan____

Kees voelde een tik op zijn schouder.

—    As je niet eiuwig ops.....Bi-jai ’t, Kou ? "Wat mot je.

—    Welk nommer wount poutje ?

—    Faiftien — doarsou — flak noast die lantoarn.

In een kroeg op den hoek krijschte een muziekinstrument. "V oor de deur stond een hond te janken. Het dier werd af en toe met een zoet woordje binnengelokt en dan plotseling met een schop naar buiten gejaagd. Er zat systeem in die dierenplagerij en dat wekte de belangstelling op van Ko en Daan. Eerst bepaalde hun interesse zich tot werkeloos toezien, maar eenmaal het systeem begrepen hebbend, hitsten ze het dier aan.

—    Kttsj — kttsj — katjes — katjes!

Daan gaf het dier een schop dat het de kroeg invloog. Het scheen op de punt van een schoen te zijn terecht gekomen, want aanstonds vloog het weer naar buiten. Nu was de schele aan de beurt.

Een vrouw kwam uit een slop geloopen met een flesch in haar arm. Ze stevende recht op de kroeg aan, maar het wreed spel ziend, wendde zij zich tot de schele.

De gezellige staking. 9.