De gezellige staking

—    Wat moest se van die dronken duivel?

—    Weet jij het? Ze zei wat tegen hem en toen kon ze

niet meer van hem af komen. Hij verbeeldde zich dat ze van drank had gesproken en toen wou-ie haar een kroeg insleuren____

Mientje gierde het uit.

—    Om je dood te lache____om te gille____

—    En naderhand ben ik met Douwe op sjouw geweest.

—    Jai?----Haar blond haar schudde van pret.

—    Nou — we hebben een gezellig uurtje in de kersepit gezeten. Toen heeft-ie me maar en-passant tot zijn vertrouwde gemaakt.

—    Jai met je uitgesleipe gesicht....

—    Soms niet naar je zin .... ? Je hebt ’t voor ’t zeggen.

—    En verder?

—    Wat moest er op volgen? Natuurlijk dat-ie je liefheeft, dat-ie je bemint, aanbidt en vereert, zooals men zegt

—    Anders niet?

—    Is het niet genoeg?

—    Soo’n stumper. Dus niets meir?

—    En dat-ie mijn bijstand vroeg, om jou beschroomdheid en je vaders onwilligheid te overwinnen.

—    Nou — dat kan je niet waigere.

Ze liepen op de Leidsche gracht — en het schemerde.

—    Ik zal er maar vast mee beginnen, zei hij. Ze bleven staan en ontmoetten elkaar in een kus.

—    Sou je me graag wille kwait sain Joop, fluisterde ze. Wil je nu niets meir van me waite?

—    Maar nest — waarom zeg je dat?

—    Soo gaat het immers gewoonlijk. Als de manne hun sin hebbe doorgedreive....

Joop keek haar sterk in de oogen en lachte fijn.

115