Om de macht

over den hoofdredacteur gemompeld werden. In een bijna kinderachtige opwelling greep hij Gertruds hand en drukte die stevig.

Enfin, misschien maar beter ook, dat hij ons niét de eer aandoet, mompelde hij, half luid. Zóó eentje heb ik liever niet in mijn nabijheid. Alles heeft zijn grenzen.

Averling zat nog steeds met Carla over kunst te babbelen en Boutelje verweerde zich nu tegen Dolly’s opmerkingen over zijn losbandig leven, toen het zangeresje plots haar man en Sauerman bemerkte. Zonder aanleiding schaterde ze het opeens uit, alsof ze de komst van het tweetal een geweldige grap vond. Averling keek op, bespeurde den hoofdredacteur en groette correct. Boutelje, die eerst schrok van Sauermans onvoorzichtige excentriciteit, toonde zich dadelijk weer de geroutineerde politicus. Hij zag in dat, als de ander al zoo roekeloos met het partijbelang speelde, door zich met den gedegenereerden jongen man in het publiek te vertoonen, hij en Averling dan genoeg tegenwoordigheid van geest moesten demonstreeren, door hem aan hun tafel te weigeren. De cor-ruptie-ontdekkingen verwekten al méér aandacht voor het partijleven, dan hem lief was. Het zou een uittarting aan het Noodlot zijn, dacht hij, als ze het publiek nu óók nog deden veronderstellen, dat de hooge ambtenaren in de Partij Sauermans zonderling gedrag goedkeurden. De afval van Bouwer en zijn tegen-actie vooral hadden het prestige van de Partij al tè veel schade gedaan. Een ieder die een functie waarnam, had nu ruimschoots reden in het openbaar voorzichtig te zijn.

Resoluut stond hij op, liep Sauerman tegemoet, drukte hem afgemeten de hand en keek Van der Voorde minachtend aan.

— Excuseer ons, we zijn in vertrouwelijk gesprek, zei hij, luid.

Dan daalde zijn stem tot gefluister.

Heeft dat geval met Benkuur je nu nog niets geleerd? Ben jij dan eerst tevreden, als de Partij in den afgrond ligt? Wees tenminste zoo verstandig, ergens uit het gezicht te gaan zitten.

Hij wees naar den meest-verwijderden hoek en keerde zich daarna brusk om. Dat ontbrak er nog maar aan, mopperde hij, verstoord, nu Kaufmann hem al met zijn vrouw had gesnapt en Dolly de onbeschaamdheid had, hem met Averling onder de oogen te komen.

Die terechtwijzing overviel Sauerman zoo onverwacht, dat hij er met geen woord op reageerde. Hij wist niet beter of men aanvaardde zwijgend zijn vriendschap voor den onderredacteur; de jonge man werd immers gewoonlijk geduld in het gezelschap, waar hij hem meebracht. Zonder zich af te vragen wat de reden kon zijn, dat Boutelje opeens zoo’n afwijzende houding aannam, gehoorzaamde hij hem en liep naar den hoek, dien hij hem gewezen had.

Van der Voorde slenterde achter hem aan, een blik van gejaagdheid in de oogen. Het was hem niet ontgaan, dat enkele gasten hem bepaald

389