Om de macht

—    Alleen om die paar gas-incidentjes? vroeg Kaufmann, ongeloovig. Ik geloof er niets van.

—    Nu ja, het betreft die gaszwendelarijtjes èn nog een stuk of wat gelijksoortige kleinigheden, spotte Bouwer. Nu de grootste stommerik-ken eenmaal tegen de lamp zijn geloopen, schijnt het opeens klachten te regenen, tegen de meeste gemeente- en rijksdiensten. Je kan er van opaan, dat ze in die bijeenkomsten zwaar geboomd hebben over geiten en kolen. Het totaal van de knoeierijen over de laatste tien jaar wordt nu al op honderd millioen geschat. En daar heeft die arme Jan Colter ongeveer maar een halfje van gehad, zei hij ironisch. Je kan dus in de zwendelarij óók pech hebben.

—    Hoe kom jij aan al die inlichtingen?

—    Van een anderen goeien vriend, die toevallig óók fractie-voorzit-ter is, net als vriend Averling, schertste de leider. Het zou me niets verwonderen, als jij weer spoedig opdrachten kreeg, om een stel kolen en geiten, die een beetje tè opzichtig geliefhebberd hebben, in de diensten, over de grens te brengen. Je hebt met het geval Benkuur getoond, dat je er véél talent toe hebt.

—    Stik! riep Kaufmann, woedend.

—    Na jou. Wat maken de dames een haast. Moet je mevrouw Bo-gaerts aan huis af leveren?

—    Laten we eerst een kwartiertje naar de kroeg gaan.

—    Mij is het best.

Ze liepen wat sneller aan, om de dames van hun voornemen in kennis te stellen. Gertrud zei het verrukkelijk te vinden, maar Elly bedong dat ze inderdaad niet langer dan een kwartier zouden blijven.

—    Geloof je wérkelijk dat het zal uitdraaien op strenge maatregelen? vroeg Kaufmann, verontrust, toen ze weer achter liepen.

Bouwer had er schik in dat de propagandist, wiens brutaliteit spreekwoordelijk was, in het land, zoo duidelijk liet merken dat hij in de knel zat.

—    Misschien houden ze de zaak sleepende tot na de verkiezingen. Elke partij voor zich weet dat ze er een klap door krijgt. Als de Room-schen eindelijk op Averlings smeekbeden, hem aan een portefeuille te helpen, ingaan, is het niet te berekenen wat de naaste toekomst brengen zal. Maar, zoolang rood en zwart nog niet getrouwd zijn, is er nog tijd voor de ambtenaren, om de wijde wereld in te gaan. Probeer Averling eens te polsen en als je wat aan den knikker ruikt, raad je vrienden dan maar aan dat ze verlof vragen; laten ze desnoods zonder verlof een vliegtochtje maken. Je snapt toch wel, dat die correcte streber allen, die hem niet meer van dienst kunnen zijn, zal opofferen, om zelf den volmaakten staatsman te demonstreeren. En of deze regeering nu ingrijpt öf de roodzwarte coalitie, offers moéten er vallen. De pers weet er al

380