Om de macht

en alles wat hij opvangt kan navertellen, met een air alsof het van hèm afkomstig is. Je hebt tegenwoordig genoeg van die lui, maar het moet er één zijn die op alles een grol of een grap heeft en daarvoor is toch ook een zekere geestigheid noodig.

—    Het mag toch ook niet tè grof worden, al is die rubriek voor de zwakhoofdigen bestemd, schertste Dr. Halbertsma.

—    Dat is wel zoo, maar grofheid is óók relatief te noemen, oordeelde Vermeeren. Ik voor mij geloof dat de menschen die in den regel zoo’n kroniekje lezen, op alles verdacht zijn en geen eischen stellen. Maar ja, het beste is natuurlijk zoo iets een paar dagen af te zien, als je er een voor hebt. Het lezerspubliek van een dagblad vormt zoo’n vreemd allegaartje, dat je op alle verrassingen voorbedacht moet zijn.

—    Nu, ik hèb er al één voor, en ik geloof zelfs een héél geschikte, zei Bouwer nu, glimlachend. Maar heeren, schrikt niet als je zijn naam hoort en beschouwt dien als volstrekt redactie-geheim. Aaron Bernard Kaufmann wil het graag waarnemen.

Uitroepen van verbazing beantwoordden zijn mededeeling.

—    Die? riep een stem. Vertrouw je hèm?

—    Hoe kan dat? vroeg een ander. Hij kloddert immers al eiken avond in het partijblad.

Ook Vermeeren schudde wantrouwend het hoofd.

—    Kaufmann, zei hij gerekt, op critischen toon. Die naam klinkt niet. Het is net of je „uitvaagsel” zegt.

—    Fijn klinkt hij niet, gaf professor Rudolf Winter, de hoofdredacteur voor Opvoeding en Gezondheid, toe. Heeft iets weg van een vlek op een nieuwe vlag.

—    Het hoort misschien vreemd aan, zei Victor Veenstra nu, maar ik moet bekennen dat ik aan iemand als Kaufmann dacht, toen ik kwalificeerde. Maar dat wil niet zeggen dat er geen journalist te vinden zou zijn van betere reputatie dan hij heeft.

—    Kom, laten we dan maar zeggen dat zijn reputatie voor ons een reden te méér is, zijn medewerking strikt geheim te houden, drong Bouwer aan. En als het alleen zijn persoon betreft, wel we weten immers dat er voor de beste parfums ook gebruik wordt gemaakt van onwelriekende grondstoffen. Wat voor mij den doorslag geeft, is, dat de vele weifelende lezers die van het partijblad naar ons overloopen, aan zijn taaltje gewend zijn. Als we het geestelijk plebs niet missen kunnen, als we het willen opvoeden, dan is hij wel de persoon die er den smaak van kent.

—    Zoolang het publiek zichzelf gelijk blijft, hebben we iemand van het slag van Kaufmann noodig, gaf Vermeeren toe. Maar, ben je er wel zeker van, dat hij wil meewerken, Bouwer?

363