Om de macht

waar te nemen, zei hij, toen hij de bijeenkomst met een inleidend woord had geopend.

Vermeeren had reeds eenige malen een radicaal weekblad geredigeerd, zonder tot een politieke partij te hebben behoord. Juist door deze vrijheid te behouden, had hij altijd de excessen in alle partijen openlijk kunnen hekelen. Zijn artikelen, gedurende den oorlog, voor een groot deel tegen de dubbelzinnigheid van en corruptie in de Partij gericht, hadden zijn naam gevestigd als onverbiddelijk, maar onkreukbaar eerlijk journalist.

—    Vermeeren wil graag zoo goed zijn, antwoordde hij. Ik stel ook maar één voorwaarde. Van benepen sociaal-demokratische dogmatiek zal, zoolang ik één regel schrijf, in deze krant géén sprake zijn.

—    Daar kun je van opaan, óf je zou die zelf moeten invoeren, schertste Bouwer. En evenmin zal er benepenheid van anderen aard in worden gepropageerd of geduld. Onze krant moet het orgaan worden van een denkend en werkend, eendrachtig volk, in den meest uitgebrei-den zin van het woord. En na de verkiezingen ...

—    Ja, ga verder! riepen eenige stemmen. Wat, na de verkiezingen?

—    Wordt onze krant regeeringsorgaan. ... óf ik zou het héélemaal verkeerd moeten inzien. In het eerste nummer van de krant verschijnt mijn voorloopige regeeringsverklaring. Leest U die maar eens door. Er staat in groote trekken in aangegeven, welke houding het blad tegenover de politiek zal aannemen.

—    Als je dat artikel bij je hebt, lees het dan eens voor! riep een stem.

Bouwer kreeg het stuk uit zijn tasch en las. Er vielen opmerkingen

en daarna leidde het gehoorde tot een druk debat, over verschillende punten, van Bouwers program. Dr. Halbertsma, die voor deze conferentie uit Leeuwarden was gekomen, openbaarde op bijna elk gebied een frisschen kijk. Zijn geestige, rake gezegden gaven telkens aanleiding tot nieuwe discussies. Hij had Bouwer beloofd, een serie artikelen voor het Dagblad te schrijven, over vereenvoudiging in staats- en gemeente-beheer en zich daarbij, in stilte, voorgenomen, de nü eens stuwende, dan weer remmende kracht te zijn, die een jonge leider als Bouwer noodig had, om op den rechten weg te blijven.

Toen het gesprek over het regeeringsprogram verflauwde, behandelden de hoofdredacteuren verschillende aangelegenheden van hun rubrieken. Bouwer zei wel meer dan eens dat ze geheel de vrije hand hadden, maar maakte toch voortdurend opmerkingen.

—    Nu-mis ik nog iemand, die eiken dag een kwart kolom vol schrijft over een banaal, willekeurig onderwerp, zei Victor Veenstra, de varia-redacteur. Dat mag geen tè intelligent persoon zijn, want dan gaat ie boven het petje van de menschen voor wie zijn rubriekje bestemd is. Het meest ertoe geschikt lijkt me iemand die zelf veel leest, graag kletst

362