Om de macht

—    Nu, waarom zou ze dat niét zijn, als ze er zin in heeft? En trouwens, wat weet zoo’n druiloor als hij er van? Nu we hier zoo netjes geïnstalleerd zijn, zou ik haar graag eens op visite vragen.

Ze had zich tegenover hem al meer dan eens uitgelaten, dat het haar wensch was, gasten uit de „hoogere kringen” te ontvangen, net als de vrouw van Bogaerts. En, hoewel hij er om gelachen had, scheen hem die gedachte niet heelemaal verwerpelijk toe. Hij had haar echter aangeraden, te wachten tot de verkiezingen voorbij waren, omdat hij er dan een beter overzicht op had, wie wél en wie niét zijn vrienden waren.

—    Later eens, beloofde hij, ook nu weer. Maar van de week hebben we hier vergadering van den redactieraad; beschouw die dan maar als onzen eersten grooten visiteavond.

De werkzaamheden in het nieuwe gebouw waren nu zoover gevorderd, dat na een week de eerste krant verschijnen kon. Den dag van Branders’ wegblijven, had Bart Koch den propagandadienst opnieuw georganiseerd en ook eenige kunstenaars voor vast aangesteld. Een teeke-naar had voor de reclame een offiche ontworpen, dat in drie kleuren werd uitgevoerd. De jonge dichters ontwierpen allerlei toepasselijke versjes, die onder de groote biljetten en op de circulaires werden afgedrukt. Het eerste nummer zou in dubbel formaat verschijnen en allen leden van het Verbond, die zich nog niet als abonné hadden aangemeld en aan twee honderdduizend intellectueelen en arbeiders, gratis worden thuisgebracht. In die laatste week zouden nog eens zeven honderd propagandisten en colporteurs de steden en het platte land als overstroomen en de nieuwe krant aankondigen. Er werden twintig groote vrachtauto’s gereed gehouden, om telkens als er twintig duizend exemplaren afgedrukt waren, ze weg te brengen. Koch bereidde, voor den avond dat de krant uitkwam, drie groote meetings in de hoofdstad voor en de provinciale leiders namen gelijke maatregelen. Het eerste nummer zou een sterk geargumenteerde uitdaging bevatten aan het Partijbestuur en een oproep aan alle burgers, om mee te werken aan het tot stand komen van een regeering van maatschappelijke orde, rechtvaardigheid en welvaart.

Bouwer had tot nog toe slechts nu en dan met enkele medewerkers geconfereerd, om hen te polsen, of ze bereid waren verantwoordelijke plaatsen in te nemen. Nu de Redactieraad voor het eerst bijeen was, in Gertruds salon, verraste hij de heeren met de mededeeling, dat hij besloten was, voorloopig zelf de algemeene hoofdredactie te voeren. Hij voegde er echter aan toe, dat de hoofdredacteuren der rubrieken bijna volkomen zelfstandig zouden zijn.

—    En nu wou ik vragen of Frans Vermeeren zoo goed wil zijn, gedurende drie maanden, voor proef, het politiek hoofdredacteurschap

361