Om de macht

speculatieve politieke partijen. De verslagen en rapporten van geslaagde vergaderingen kwamen bij tientallen het Kantoor in de Rembrandtstraat binnen. Dat vulde zijn geluk aan, vergrootte het.

Slechts gedurende de eerste dagen dat het Partijblad artikelen gaf over zijn nieuwe liefde, keek hij het door, om zich te overtuigen of Kaufmann zijn woord hield. Hij kende genoegzaam den invloed van diens walgelijk zoete artikelen, op de primitieve naturen onder de arbeiders, om te weten dat hij hem groot nadeel kon berokkenen. Maar het bleek hem dra, dat Kaufmann ook zelfs geen letter schreef over de kwestie-Branders. Sauerman had hem wel verzocht, zijn medewerking aan de nieuwe anti-Bouwer rubriek te geven, maar hij had onder voorwendsels geweigerd. Als voornaamste argument had hij aangevoerd, dat hij jonge talenten als Van der Voorde de meest uitgebreide gelegenheid wilde geven, zich in sensatie-journalistiek te oefenen.

In bijeenkomsten en op vergaderingen, waar hij bijna altijd Gertrud meebracht, werd hij geestdriftiger dan ooit begroet. De ouderen kenden en vertrouwden hem reeds te lang, om zich in hun oordeel over hem te laten beïnvloeden door critieken op zijn liefdesverhoudingen. Ze voelden te zeer de huichelarij in die critieken, daar er in het partijleven nog nooit drukte was gemaakt, om het verlaten ,verwisselen of verruilen van vrouwen. En de jongeren behoefden Gertrud maar te zien of met haar te babbelen, of ze gaven Bouwer groot gelijk, dat hij verliefd was geworden op een mooi vrouwtje als zij. Trouwens, was hun vereering voor hem zóó groot, dat ze hem, zonder bedenken, zelfs een werkelijke misdaad zouden hebben vergeven.

Het was den Leider dus duidelijk dat, buiten zijn vijanden in de Partij, niemand zich druk maakte, om het geval. Dit bleek hem vooral daaruit, dat alle aangesloten organisaties hem de eerste plaats gaven, op hun kandidatenlijsten voor de Tweede Kamer. Behalve het groote sensatieblad, dat uit de kwestie erotische feuilletons distilleerde en eenige geestige, vrijzinnige journalisten, die hem feliciteerden met zijn smaak, zweeg de gansche burgerlijke pers erover. Wel benutte ze de gelegenheid, om steeds nieuwe, fellere tegenstellingen aan te toonen, tusschen Partij en Verbond en buitte ze die uit, ten bate van de verkiezings-politiek.

Tot Bouwers geestdriftigste verdedigers behoorden de jonge kunstenaars en intellectueelen, die de Partij een gevaar achtten voor de ontwikkeling van de vrije kunst en voor de cultuur in het algemeen. In de nieuwe krant van het Verbond zagen ze een strijdblad, waarin ze hun felle critieken konden schrijven tegen de verwording in en dóór de partijpers èn zoetsappige burgerlijke periodieken. Bij tientallen tegelijk boden ze hun medewerking aan en zonden verzen en artikelen in, nog voor de drukkerij gereed was. Enkelen van hen kenden Branders