Om de macht

Het was weldra in de kringen van het Verbond en de Partij bekend, dat Bouwer de vrouw van Max Branders had geschaakt. In het Partij-dagblad verscheen een ingezonden stukje, waarin den Leider een herhaling van zijn vergrijp jegens Hellinga verweten werd. Aanstonds schreven Sauerman, Van der Voorde en zelfs Van Berghem schampere artikelen, over Socialisme in verband met moraliteit en fatsoen. Aver-ling, uitgenoodigd zijn oordeel kenbaar te maken over een gedrag als van Bouwer, constateerde in een correct artikeltje, dat deze nu onom-stootelijk had aangetoond, absoluut ongeschikt te zijn om het Proletariaat voor te gaan naar het ideaal.

In de debatingclubs en op afdeelingsvergaderingen der Partij kondigden jonge politici met stelligheid aan, dat Bouwer tot in de verre toekomst zijn prestige kwijt was. En zelfs in bijeenkomsten van organisaties die aangesloten waren bij het Verbond, werd zijn verhouding met de vrouw van Branders als punt van de agenda behandeld. Leden, die trots alles de Partij trouw waren gebleven, dienden voorstellen en moties in, welke beoogden hem als Leider te schorsen. Echter kwam niet één daarvan in behandeling. De vele vrienden van Bouwer en zijn nog talrijker vereerders namen heftig stelling tegen dit optreden, dat zij bemoeizucht met het privé-leven van hun afgod noemden. De intelligen-ten onder hen beantwoordden de artikelen in het Partijdagblad met spot-rijmpjes en satirieke artikeltjes, in het Verbondsbulletin, op de particuliere genoegens van Sauerman. En tegenover de voorstellers der schorsing, bepleitten ze met geestdrift het recht van hun Leider op vrije liefde, zoo goed als dit ook aan ieder ander werd toegekend.

Nog minder dan de hetze na Hellinga’s zelfmoord, bereikte deze bestrijding het doel, Bouwer en het Verbond van elkaar te vervreemden. Tegen één fanatiek aanhanger van de Partij, in het Verbond, die Bouwer van een onwaardig gedrag betichtte, betuigden tientallen hem openlijk hun aanhankelijkheid. En zelfs kwamen zijn vrienden op de openbare vergaderingen, welke de Partij belegde om Bouwer tegenover zijn aanstaande kiezers af te kammen, in debat en vertelden zooveel belangwekkende nieuwtjes uit het privé-leven van de partijgrooten, dat een groot sensatieblad er een week lang spannende feuilletons over publiceerde.

Bouwer was intusschen zóó gelukkig in de liefde van Gertrud, dat hij geen gedachte wijdde aan deze nieuwe strijdmethode. En daar hij wonderwel gedisponeerd was en als stormenderhand volle vergaderingen voor zich innam, wekte dat zijn aanhangers voortdurend tot hetzelfde succes op. Zijn propagandamachine in het gansche land werkte uitstekend. In groote en kleine steden, in dorpen en gehuchten klonk het bezielend woord van de sprekers van het Verbond, de kiezers opwekkend, zich los te maken van den doodenden druk der corruptieve en

3J8