Om de macht

kapitaaltje, kwam ze naast hem zitten. Bouwer keek haar spijtig aan, doch dat ontging haar.

Jo kwam binnen.

—    In de huiskamer is gedekt, zei ze. Wil het gezelschap zoo goed zijn, te komen aanzitten?

—    Het souper kan wachten! brulde Kaufmann. Éérst moet ik dien Brakel mores leeren.

Hij wenkte Jo, fluisterde haar iets in en gaf haar een sleutel. Het spel ging verder; Bouwer en Ten Brakel wonnen. Jo kwam terug en gaf Kaufmann geld en bankpapier.

—    Over een kwartiertje dan? vroeg ze, vleiend. Toe, het wordt al laat.

—    Weet ik nog niet! schreeuwde hij. Nieuwe aanvoer, heeren; men begint.

—    Zouden we niet een kwartiertje pauzeeren, om de tafel eer aan te doen? vroeg de baron.

—    Éérst revanche, dan wordt er gegeten. Eén, twee. . . .

Hij schonk zijn glas vol, goot het naar binnen en keek driftig rond. Al sneller ging het kaarten hem af. Met haastige bewegingen grabbelde hij in zijn geld, smeet het den winnaars toe en krabbelde graaizuchtig zijn winst terug. Ten Brakel raakte nu in opwinding, van drank en winst. Tegen één keer dat hij verloor, won hij drie ronden. Moritz bood nu voortdurend lager, maar daar stoorde hij zich niet aan. Hij bleef veel wagen, omdat hij toch won.

—    Nu nog twee rondjes, dan schei ik er mee uit, kondigde de baron aan, na twee maal achtereen verloren te hebben.

—    Ik ook, zei Bouwer. Het moet spel blijven.

Bronkhorst, de vriend van Geerlings, hield er meteen mee op en ging met hem drankjes mengen, aan het buffet. Ze neurieden een liedje en trachtten te dansen zonder te vallen. Gertrud keek lachend naar hen, maar een hoog bod van Ten Brakel lokte haar aandacht tot hem. Ook dezen keer won hij.

—    Ik stop, zei de baron, eindelijk.

Bouwer knikte.

—    Ik ook. Schei uit, Kaufmann, dat wordt dollemansspel.

—    Nog een paar rondjes.

—    Waarom? Het heeft nu immers lang genoeg geduurd. Elsie?

Hij drentelde door het salon en wenkte haar, bij hem te komen. Ze lachte hem met lodderige oogen toe en wilde opstaan, maar Ten Brakel vulde haastig haar glas.

—    Geven, Kaufmann, zei hij, met schorre stem. Niet wegloopen, meisje, je krijgt er óók je deel van.