Om de macht

—    Ik sta van niets zoo ver af, als van een omwenteling, antwoordde hij. Enfin, U maakt natuurlijk een grapje.

—    Zoo is het. Kom, Kaufmann, als de jongelui dansen, kunnen wij al vast een spelletje doen. Kaarten op tafel.

Kaufmann schudde afwerend het hoofd. Hij wou het graag eens zijn, met Bouwer, vóór het spel begon. Om den baron er toe te prikkelen, over zijn financieele deelname te praten, bracht hij nu het gesprek op de kansen van het nieuwe dagblad. Maar Rozenbloed knipte voorzichtig met het linkeroog en bleef, evenals Bouwer, zeer vaag, in zijn antwoorden en gezegden. Hij bepaalde zich voornamelijk tot het herhalen van algemeene uitdrukkingen en het citeeren van uitspraken in andere dagbladen.

Het muzikaal rumoer maakte het dra onmogelijk ,elkaar te verstaan. Ten Brakel floot luid ,van ergernis. Moritz Rozenbloed had hem, tot nog toe, op zijn duidelijke zinspelingen op financieelen steun voor zijn onderneming, niets dan belangstellende vragen gesteld, zonder ook maar het geringste bedrag toe te zeggen. Hij verdacht den jongen financier er van, dat hij een sluwe, hardvochtige inborst verborg, achter een glad, levenslustig jongensgezicht. Dat beschouwde hij als laaghartig bedrog, terwijl zijn onverschilligheid voor de moderne kunst hem een ongepaste wereldwijsheid toescheen. En nu was Geerlings hem ook al weer voor geweest bij Gertrud, terwijl diè eerst had voorgegeven, het meisje mager en onbenullig te vinden. Om zijn zinnen wat te verzetten, legde hij een plaat in de pathéfoon en draaide deze op. Zijn voorbeeld inspireerde Geerlings. Hij liet Gertrud een oogenblik los, om ook een muziekkast op gang te brengen. Kees stapte ijlings op het meisje toe, om met haar door te dansen, maar de andere schilder voerde haar vlak voor zijn neus weg. Toen opende hij maar de derde pathéfoon.

—    Nu wordt het heelemaal een gekkenhuis! riep Kaufmann, verstoord, omdat de baron maar niet scheen te willen inzien, dat hij iets met Bouwer te bespreken had.

Hij trad op de muziekkasten toe, om althans één tot stilstand te brengen.

—    Kwam jij nu hier voor Kaufmann of voor het meisje? fluisterde Rozenbloed tegen Bouwer.

Deze haalde de schouders op.

—    Dat kan ik jou even goed vragen. Dunkt jou Kaufmann iemand om op zijn woord te vertrouwen? vroeg hij dan.

—    Ze is werkelijk héél lief en temperament heeft ze óók, zei de baron, met overtuiging het hoofd knikkend.

—    Héél goed geantwoord, prees Bouwer lachend, hoewel die woorden zijn gedachten geheel op het meisje terug brachten.

Hij keek haar weer na, voelde zich doorstroomen van een ongewone

318