Om de macht

—    Je vraagt maar niet eens, of ik aan dat spelletje mee wil doen, zei Benkuur spottend, met kraaiende stem.

Vierelier liet de hand wat zwaarder op zijn schouder rusten.

—    Kop dicht, als mijnheer Breebaart spreekt, gebood hij.

De Dikke vulde een formuliertje in.

—    Hier heb je een bonnetje voor de reiskosten, zei hij. Laat Wende-laer dit even uitbetalen en kom dan direct terug.

Vierelier ging.

—    Wat beteekent die onzin? vroeg Benkuur, brutaal. Denk je dat ik me met zoo’n ossekop vertoon?

—    Jij gaat met de eerste gelegenheid naar Argentinië, verklaarde Breebaart. Op de boot wordt je een cheque van twee honderd pond ter hand gesteld, betaalbaar in Buenos-Aires. Daar moet je het mee doen, tot je werk gevonden hebt.

—    En als ik te kort kom?

—    Dan maak je je maar van kant, snauwde Boutelje hem toe. Enfin, als je niet je leven betert, zullen anderen je spoedig genoeg die moeite besparen. Daar ben ik niets bezorgd voor.

Hij wendde zich van hem af en fluisterde tgen Averling. Breebaart onderhield zich op zachten toon met Sauerman, waarop deze uit een la eenige bankbiljetten nam en ze aan Benkuur gaf.

Vierelier kwam binnen.

—    Wacht een minuut of vijf en kom ons dan met dezen jongen man achterna, gebood de Dikke. Willen we nu maar gaan, Kaufmann?

De beide partijbestuurders verlieten het Gebouw. Voor de deur stonden de twee agenten in burger. Breebaart wenkte een hunner, fluisterde hem iets toe en gaf hem dan een kaartje, nadat hij er een paar woorden op gekrabbeld had. Toen maakte hij een beweging met zijn duim. De mannen verwijderden zich.

Rillend in zijn pels, de kraag omhoog, nam Kaufmann aan het wiel plaats. Breebaart naderde hem en gaf hem de hand.

—    ’t Is nu eenmaal niet anders, maar voor mijn part had je me van morgen niét opgebeld, zei hij, wrevelig, Zoo’n baantje is het niet, een boef als een gentleman naar Den Haag te rijden en zelf in de kou te chauffeeren.

—    Ieder doet wat hij kan, antwoordde de Dikke, eenvoudig. Wat ik zeggen wil; als je kans ziet, tracht dan nog eens met Bouwer een vergelijk voor te bereiden. Al zou hij zich maar neutraal houden, in geval er van deze geschiedenis iets uitlekt. Doe je best.

Kaufmann knikte zwijgend. Vierelier en Benkuur kwamen de deur uit. De vechtersbaas duwde den ander als een arrestant voor zich uit en den wagen binnen. De motor sloeg aan.

In Den Haag reed Kaufmann het tweetal naar een vertrouwensman

298