Om de macht

De mannen keken elkaar aan, gingen zitten en zwegen. Zelf, psychisch, tamelijk normaal, hoewel elk zijn neigingen had, was deze passie hun onverklaarbaar. Kaufmann presenteerde de anderen een sigaar. Breebaart bedankte en nam er een uit eigen koker. Behoedzaam sneed hij den punt af, blies de sigaar van beide kanten door en stak haar toen aan.

—    Kom Karei, daar komen we niet verder mee, zei hij dan, vermanend. We kunnen op niet meer dan vier en twintig uur voorsprong rekenen.

Sauerman hief het betraand gelaat op.

—    Wat bedoel je, Marinus? Wat . ... ? Ze mogen hem niet meenemen, ze . . . Nee! schreeuwde hij. Ik besterf het, ik schiet me voor den kop.

Boutelje knikte instemmend tegen Kaufmann, maar deze schudde woedend het hoofd.

—    Nee, nee dat hoeft nu niet, zei Averling. Dat verlangt niemand van je. Maar die jongeman moet het land uit.

—    Ja, hoe eerder, hoe liever! riep Boutelje. Opgehoepeld, laat ie zich ergens in Afrika van kant maken.

Sauerman sidderde van ontzetting.

—    Waar is hij nu? vroeg Breebaart.

De hoofdredacteur keek hem verschrikt aan, weifelde te antwoorden.

Kaufmann sprong ongeduldig op.

—    Kerel, doe toch niet zoo achterlijk, hou die sentimenteele grimassen toch voor je. Snap je dan niet, dat hij ons hier in de grootste ongelegenheid brengt? Als ie hem niet op staanden voet smeert, zit ie vanavond in de bajes en wat er dan volgt, laat ik aan je fantazie over. Herrie met Oostenrijk, een schandaal in de burgerpers, in de heele wereldpers. . . . Avond aan avond moord- en brandartikelen in dat pamflet van Bouwer en wie weet wat nog méér. Begrijp dan toch, dat niemand voor zóó iets een verontschuldiging heeft. Geen van ons, de radicaalste regeering nóch de grootste schoft kan zóó iets op zijn verantwoording nemen. Groote hemel, waar zit je verstand, dat je zoo’n ploert ook maar in gedachten voorspreekt.

—    Ja, het recht moet zijn loop hebben, gaf Averling toe, op intelli-genten toon. Als Uw rechteroog U hindert, ruk het uit.

Sauerman schudde afwerend het hoofd.

—    Genoeg gekletst! riep Boutelje. Voor den dag, met dien schoft. Of is ie misschien op bezoek bij dien anderen kwal, Van der Voorde? Je weet, ik ben niet kleingeestig, maar alles heeft zijn grenzen.

—    Rechercheurs bewaken het Gebouw, zei de Dikke, langs zijn neus weg.

—    Hoe krijg je hem er dan veilig uit? fluisterde Sauerman.

296