Om de macht

Tante Jans was zóó erg uit haar humeur, dat ze er niet aan dacht, voor de jongens koffie in te schenken. En dat nog wel, waar de ketel te pruttelen stond en ze haar eigen, half-volle, kop in de hand had.

—    Nou heb ’k je alles gesegd en seg jij nou, of dat foor mijn een lefe is. Nou jij en dan ik.

—    Hij doet ’t immers allemaal voor de Beweging, zei haar broer Frans, op oolijken toon, doch schijnbaar om haar te kalmeeren. Ik zou me er maar niet zoo giftig om maken. Geef ’s een sas, Wim. Ik heb er geen één meer.

Wim Bossenaar legde zijn doos sigaretten op tafel en stak zelf ook op. Hij had ernstiger voorkomen dan Frans. En waar deze, onder het beklag van zijn zuster, af en toe had gegrinnikt, om de dwaasheden van Linken Gerrit, had hij telkens afkeurend het hoofd geschud.

Timmerlieden in den nieuwen bouw, waren ze den vorigen dag zonder werk gekomen. Aan hun laatste karwei hadden ze, door stukwerk, veel geld verdiend en daarom wilden ze er maar eerst een weekje van nemen, voor ze op zoek naar ander werk gingen. Gewoonlijk was Tante Jans in haar schik, als haar jongste broer met zijn maat kwam opwippen; dezen dag echter, vond Frans haar alles behalve jolig.

—    Foor de Beweging? zei ze hem, hoonend, na. Een móóie beweging, dat seg ik je. ’t Lijkt wel dat bij alléén de hééle Beweging is, soo’n beweging maakt ie er fan. Mot ’r geplakt worre, hèm komme se hale en dan draagt die sloome de lijmpot èn de biljette èn de ladder en, asse se de hoek öm sijn, se mooie maats misschien óók. Allemaal fanwege ie so godfergete link is. Motte d’r mannifeste rondgeseuld worre, Linke Gerrit is d’r goed foor. En hèm sture se juist daar op af, waar de lui het meeste lak an de Beweging hebbe. Dat ie nog één héél been in se boddie het, fan al de keere datte se hem de trap hebbe afgetrapt, is mijn een lefend raadsel. En nou ineens weer, dat geloop om die nieuwe krant, trap op, trap af, afend an afend en as ik alléén maar sèg, Gerrit haal ’s een bakkie kole fan solder, sou ie me wel wille ferscheure fan nijd. Dan seg tie, dat ik ’m ekspliteer as een prolletariaat. En foor alle hissebissies

*79