Om de macht

Het meisje had rood-behuilde oogen en zag opvallend bleek. Haar verdrietig voorkomen herinnerde hem weer aan Hellinga’s dood.

—    Je moest maar eens een dag of wat uitrusten, zei hij, toen ze hem van verschillende zaken op de hoogte had gebracht. Dat zal je wel een beetje opknappen. Zoodra Mea er is, geef je haar alles over en dan trek je er maar een dag of drie tusschen uit. Je kan wel een voorschot opnemen, als je soms naar buiten wilt.

—    Ik zal wel zien, zei ze zacht.

—    Om twee uur is de begrafenis, nietwaar? Wil jij nu zoo lief zijn, voor het Verbond wat bloemen te bestellen?

Ze knikte. Toen Branders kwam, ging hij met hem naar het hoofdkantoor. Hij schoof de schuifdeur zorgvuldig dicht en keek den jongen man uitvorschend aan. Hij wilde als op zijn gelaat lezen, of diens gedachten, gedurende hij afwezig was, ten opzichte van hem of van het Verbond, veranderingen had ondergan.

—    Hoe maakt U het? vroeg Branders.

Bouwer knikte tevreden.

—    Ik maak het best. Jij zie ter anders niet bizonder gelukkig uit, vervolgde hij, op critischen toon. En nu ben je in dien tijd nog wel getrouwd, nietwaar?

—    Ja, zei Max, gedwongen lachend.

—    Ik had graag dat je, namens het Verbond, de begrafenis van kameraad Hellinga bijwoont. Daar zal zijn broer wel niets tegen hebben, hoop ik.

Max knikte toestemmend. Hij had den vorigen dag het gevoel gehad, of hij Bouwer voortaan voor eeuwig haten zou, om zijn schuld aan Hellinga’s ongeluk. Maar nu, tegenover hem staand, was het hem of die opwelling vanzelf vervloog, omdat ze bespottelijk was. Het leek hem nu onmogelijk, dien robusten, sterken man zijn achting, ja genegenheid, te onthouden, zoo lang hij in zijn tegenwoordigheid was.

Hij opende een la.

—    Hier is de laatste brief van Hellinga, zei hij, schor. Hij is aan U persoonlijk gericht.

Bouwer nam hem aan, keerde hem om en stak hem in den zak.

—    Dank je, hij was een eerlijk kameraad. Daar vind je wellicht geen tien meer van, in de heele Partij. Het Idealisme is door het partijleven kapot gemaakt. Enfin. Wij hebben een taak op ons genomen en die zullen we ten uitvoer brengen. Je hebt toch zeker de verlakte enveloppe goed bewaard? Nu, je kan haar open maken; de dans om de macht gaat beginnen. Schrijf de redevoeringen, waar we toen over gesproken hebben, maak ze zoo fel en pakkend, als in je vermogen ligt. De Partij wil den dood van onzen ongelukkigen makker uitbuiten, door hem tegen

272