Om de macht

ten opzichte van de Partij wordt opgeheven. Het Verbond maakt zich geheel los van elke politieke partij en stelt zich vrij van alle dogma’s. Onze actie gaat tégen het verdeelen van het volk in honderd groepen en groepjes, die allemaal staatje willen spelen, en tegen de heerschmanie van honderd potentaatjes. Laat Branders hier onmiddellijk een kleine brochure over schrijven; zoodra ze gedrukt is, moet ze kosteloos worden gezonden aan alle partijleden. Frits weet waar de ledenlijsten liggen. Anders niet. O ja, architect Grammink moet weten dat we de koop-clausule in het contract accepteeren. De bouwcommissie moet haast maken met de bestekken. Zoodra de machines gekocht zijn, moet met de verbouwing begonnen worden.

—    Anders niet?

—    Ja, anders niet. Alleen nog dit; laat die Branders maar éérst trouwen, als ie terug is. Die kerel rust toch niet, voor hij heelemaal onder de plak zit. Die brochure schrijft ie dan maar zoo tusschen het trouwen door. En hij kan een paar dagen vrij nemen, maar niet uit de stad gaan en eiken dag Frits opbellen. Zoodra we terug zijn, heb ik hem weer noo-dig. Misschien bedenk ik wel een aardig propaganda-huwelijksreisje voor hem, besloot hij, lachend.

Een kwartier later zaten ze in de auto en reden naar het bureau van den Bestuurdersbond. Mea bleef hier achter, om eenige brieven te typen en Bouwer reed naar de woning van Dr. Halbertsma, den voorzitter der plaatselijke, Vrijzinnige Vereeniging. In hun gesprek noodigde hij dezen uit, zijn vergadering van den volgenden avond te bezoeken.

—    Een uitnoodiging tot debat? vroeg Dr. Halbertsma, wiens fijn-gestyleerde opstellen over staathuishoudkunde nog nooit, steekhoudend, waren weerlegd, door de theoretici, in de Partij.

—    Als U je niet bedwingen kan, ga dan Uw gang, antwoordde Bouwer, vroolijk als altijd. Misschien inspireert onze gedachtewisseling U dan wel er toe, Uw medewerking aan ons nieuw Dagblad te geven.

—    Als het het goede wil en de redactie niet in handen van bekrompen dogmatici komt, kunt U nu al op mijn medewerking rekenen, zei de Fries, spontaan. Als je me noodig hebt, om de domheid en reactie van den geest, in jullie Partij, te bestrijden, hiér ben ik.

Bouwer vatte de uitgestoken hand in zijn geweldigen knuist.

—    Ik hou U aan je woord, zei hij, ernstig. De tijd van de demagogie is voorbij. De arbeiders hebben mannen als U net zoo goed noodig, als Uw gelijken.

—    Alle menschen hebben elkaar noodig, Bouwer; dat is nu al veel te lang over het hoofd gezien. Tot morgenavond, dan.

Bouwer ging nog andere bekenden, van vroeger, en mannen die hij uit het sociale leven had leeren kennen, bezoeken. Er waren oud-Multa-tulianen onder, die hun oorspronkelijk wantrouwen tegen de demago-

*49