Om de macht

Hij woonde immers bijna dagelijks de hartelijke gemeenzaamheid van zijn vriend met zijn verloofde bij; drong het dan werkelijk niet tot hem door, dat er iets niet in orde was? Kon het dan zijn, dat iemands hersenen in het algemeen perfect werkten, doch ongevoelig waren voor bepaalde aanwijzingen?

Maar Bouwer dan, hèm begreep ze wel het minst. Hij was toch een kolos, die een heel land in beroering ging brengen, een heel volk in beweging bracht, om door middel van een verkiezingsuitslag de macht in handen te krijgen. Hij had de beschikking over de tonnen gouds der Arbeidersbeweging, om een samenleving voor te bereiden waarin geen plaats zou zijn voor parasieten en demagogen. In zijn brein woelden plannen, die over millioenen menschen moesten beschikken en in den geest schiep hij stelsels en organisaties, aan wier volmaking jaren van arbeid zouden worden gewijd. En toch achtte hij zich niet te hoog, een makker, een trouwen vriend en medestander het meisje te ontnemen dat hij lief had.

Hoe kwam het dan toch, vroeg ze zich af, dat intelligente menschen zekere dingen en gebeurtenissen soms niet omvatten konden, die véél dommer menschen gemakkelijk begrepen en dat edele naturen zich aan fouten schuldig maakten, waarvoor minder fijn-be-snaarde menschen zich wisten te behoeden?

Een ongeduldige hand trommelde op het loketje. Meteen ging de deur open en kwam Kaufmann binnen.

Suze had nooit sympathie voor hem gevoeld, maar sinds hij Ger-trude mee had gelokt, haatte ze hem bepaald. Vooral waar hij altijd in gezelschap huichelachtige gesprekken voerde over zijn mooie en zuivere ziel, had zij dit verraad aan Max als iets zeer minderwaardigs aangevoeld. En die goede jongen dacht nog wel dat deze veinzaard zijn vriend was.

—    Goeden middag, juffrouw Van Seventer, zei hij, rochelend. Beter alleen dan in kwaad gezelschap, denkt U zeker.

—    Had U dat maar gedacht, vóór dat U hier kwam, antwoordde ze, strijdvaardig.

Dan bukte ze zich weer over haar werk heen, alsof ze alleen was.

—    Een mensch kan toch niet altijd aan alles denken. Is Bouwer op kantoor? Ik wou hem even spreken.

Hij liep door, naar de schuifdeur.

—    Bouwer is de stad uit, antwoordde ze kortaf.

—    Nu ja, dan vervangt Mooie Mea hem toch zeker.

—    Juffrouw Landers is ook de stad uit, zei ze, om van hem af te zijn.

—    O, pardon, dat had ik dadelijk moeten begrijpen. Die zijn natuurlijk weer samen op reis.

236