Om de macht

invloed van verwording uitging, waar de arbeiders-lezers, die zoo weinig tot oordeelen in staat waren, voor moesten worden behoed.

Den dag na het congres liet Bouwer, die nu in een voortvarend tempo leefde, een vijftigtal gunstig bekend staande mannen en vrouwen, elk afzonderlijk, tot een conferentie uitnoodigen. Dra had hij dagelijks samenkomsten met eenigen van hen, om een verklaring te geven van de reden, waarom het nieuwe dagblad werd opgericht. Hij legde er den nadruk op dat het Verbond er op gesteld was, een aantal menschen met werkelijke gaven en van voornaam karakter aan de krant te verbinden en het hem, om daarin naar behooren te slagen, volmaakt onverschillig was, welke politieke richting ze voorstonden en tot welke ethische of religieuse groep ze behoorden. Als voornaamste aanbeveling noemde hij, bewijzen van vroegeren arbeid, waarin talent of kennis werd aangetoond en een verleden dat getuigde van rechtschapenheid, liefde voor de Menschheid en drang naar Waarheid.

De leening was binnen een week volteekend. Nu stuurde hij den voorzitter van den Typografenbond en een typo-technicus naar Engeland, om machines en apparatep te koopen, voor een volledige dagblad-drukkerij. Laat in den namiddag ontving hij hun telegram van aankomst, tegelijk met een van Bart Koch, in code opgesteld.

—    Roep Frits even hier, verzocht hij Mea.

Hij verwachtte nog slechts een bezoeker en zou na diens komst naar huis zijn gegaan. Branders had dien genoemd, als geschikt medewerker, voor het dagblad. Giel Berends heette hij en hij zou vroeger timmerman zijn geweest. Bouwer had er bezwaar tegen gevoeld een medewerker aan te stellen, uitsluitend omdat hij vroeger werkman was, doch Branders had dat bezwaar ondervangen. Berends was een goed vriend van zijn zuster, die, bekende hij glimlachend, volstrekt geen aanhangster van de Arbeidersbeweging was, doch den man bewonderde om zijn gaven. Hij had al vele werken onder pseudoniem gepubliceerd, doch zich altijd ver gehouden van het partijdagblad, uit afschuw voor de verwording, die daar heerschte. Nu, met Kochs code-telegram voor zich, had Bouwer geen geduld meer, om op dien auteur te wachten.

—    Nieuws uit Londen? vroeg Hellinga, binnen komend.

—    Dat ook, maar dit telegram schijnt van méér belang. Schrijf het even uit, Frits.

Hellinga maakte eenige scheidingsteekens tusschen de woorden en schreef het bericht toen in leesbare taal over.

Leeuwarden, Colter zond vannacht geheim rapport naar Dikke.

Je overkomst noodzakelijk. Koch.

Meteen stond Bouwer op.

—    Ga je nü nog? vroeg Mea bezorgd. Zoo laat en in die kou?

228